Dhe ju mund të thoni: ke dash vet!

Kur vajza ime ishte ne gjimnaz, shkova nje dite ne takim me prinder. Po dilja e gezuar.
Sapo hapa deren e makines, me afrohet drejtori i shkolles:
– A me con pak te Drejtoria Arsimore?
– Posi jo!-u tregova e gatshme une.
Rruges, dy shalet e gjata e te holla te drejtorit, m’u afruan aq shume, sa mezi i kontrolloja gazin e frenat.
Kur hapi deren per te dale, mora fryme e lehtesuar.
Nuk ishte e thene te merresha vetem me gezimin, qe me kishin sjelle rezultatet e mira dhe sjellja e vajzes sime!
– Me prit pak- tha drejtori- vetem pese minuta pune kam dhe erdha.
Vertet doli pas pese minutash. Drejtoria Arsimore ne ate kohe ishte tek Pallati Mbreteror, por qe ne vazhdonim i thoshim Pallati i Pionierit.
– Pime nje kafe ketu, se nuk kam pire gjithe diten?!-tha drejtori kembegjate.
– Ok- i thashe sa per miresjellje.
U ulem tek Pallati i Kultures, jashte. Ai lokal kishte disa platforma rrethore prej cimentoje, te ngritura nja njezet centimetra nga toka, mbi te cilat qene vendosur karriket e tavolinat e vogla.
Sapo erdhi porosia e u mata te ve filxhanin ne buze, ” faaap” shala e gjate e drejtorit, me ciku gjurin. U shtyva me gjithe karrike. Nderkohe drejtori, levdonte gjyshin tim, xhaxhallaret, kusherinjte, vellain tim. Meqe ishim “tanet”, cdo levdate, e shoqeronte me nga nje te zgjatur kembe drejt kofsheve te mia. Ai zgjatu e afrohu, une shtyu me gjithe karrike. Kur kishte mbaruar numerimi e levdatat per gjithe burrat e mrekullueshem te fisit tim, kthej koken mbrapa e shoh qe dy kembet e pasme te karrikes, kishin dale jashte platformes. Zoti me ruajti qe nuk u plasa me trurin ne beton!
Qe te mos thoshit ju “Ke dashte vete”, meqe isha vetem 35 vjec, meqe sapo isha divorcuar, meqe mund te merziteshin te gjithe burrat e famshem te fisit tim nga pergojimet dhe meqe akoma nuk kishte dale moda e denoncimeve, nuk denoncova.
Ky drejtori, plak tashme, por qe me siguri, ia kishte vene syrin atij Pallatit te Mbreteror, qe ne vazhdonim ta quanim Pallati i Pioniereve, qe atehere kur hynte ne Drejtorine Arsimore si ne shtepine e tij, tani banon pikerisht aty e gjuan me statuja!
Nejse, une shpetova paq atehere.
Mendo nen c’presion mund te vinte nje adoleshente, nxenesen e tij ai, kur mua dhe sot, nuk me del e keqja e atyre veprimeve…
Pa jua majti, thoni, thoni “Ke dash vet mi goc!”, se gati jom per sherr sot!!!