“La Vénus Électrique” hap Festivalin e Kanës mes iluzioneve dhe dashurisë

Do të jetë “La Vénus Électrique” e regjisorit Pierre Salvadori që do të hapë edicionin e 79-të të Festivalit të Kanës 2026, të martën më 12 maj, shkruan tg24.it.

Një komedi romantike me tone burleske, e vendosur në Parisin e vitit 1928, me aktorët Pio Marmai, Anaïs Demoustier, Gilles Lellouche, Vimala Pons, Gustave Kervern dhe Madeleine Baudot.

Mes seancave spiritiste, mashtrimeve dhe dashurisë, filmi ndërthur melankolinë me humorin, në traditën e kinemasë së madhe franceze.

Premiera është planifikuar në Grand Théâtre Lumière, menjëherë pas ceremonisë inauguruese të drejtuar nga aktorja Eye Haidara.

Në të njëjtën kohë, filmi do të dalë edhe në kinematë franceze, në një lançim që bashkon prestigjin e festivalit me shpërndarjen e menjëhershme.

Një Paris i viteve ’20 mes artit dhe spiritizmit

I vendosur në Parisin e vitit 1928, filmi ndjek Antoine Balestro, një piktor i ri i suksesshëm që papritur bëhet i paaftë të pikturojë pas vdekjes së bashkëshortes së tij. Një bllokim krijues që shndërrohet në obsesion.

Në përpjekje të dëshpëruar për të rivendosur një lidhje me gruan e dashur, Antoine i drejtohet një mediumeje. Por pas seancës spiritike fshihet Suzanne, një punonjëse e një luna parku që futet fshehurazi në rulotin për të vjedhur ushqim.

Nga këtu lind një lojë mashtrimesh: Suzanne, e ndihmuar nga galeristi Armand, ndërton një seri seancash të rreme spiritike. Një teatër iluzioni që, në mënyrë paradoksale, i rikthen Antoine-it frymëzimin e humbur.

Kur gënjeshtra bëhet ndjenjë

Mekanizmi narrativ fillon të çahet kur Suzanne, nga mashtruese, përfshihet emocionalisht.

Mashtrimi shndërrohet në një terren të paqartë ku e vërteta dhe iluzioni përzihen, dhe ku dashuria lind pikërisht në vendin më pak të besueshëm.

Këtu Salvadori rikthehet te temat e tij më të dashura: gënjeshtra si mjet rrëfimi, paqartësia si hapësirë njerëzore dhe iluzioni si pasqyrim i realitetit.

Një kast i pasur për një përrallë melankolike

Filmi bashkon disa nga figurat më të njohura të kinemasë franceze bashkëkohore: Pio Marmai, Anaïs Demoustier, Gilles Lellouche, Vimala Pons, Gustave Kervern dhe Madeleine Baudot.

Një ansambël që lëviz brenda një skene elegante dhe ritmike, e aftë të ndërthurë natyrshëm melankolinë dhe humorin, në frymën e një kinemaje që i referohet hapur traditës së komedisë së sofistikuar.

“Kanë feston gjithçka që unë dua te kinemaja”, ka deklaruar Salvadori.

Dhe në fakt, La Vénus Électrique duket se lind pikërisht nga kjo ndjesi: një film që përdor iluzionin për të treguar diçka thellësisht të vërtetë.

”Të hapësh Festivalin e Kanës me një histori iluzionesh nuk është rastësi. Është pothuajse një deklaratë programatike: të kujtosh se kinemaja, mbi të gjitha, është një magji. Dhe se, ndonjëherë, pikërisht në gënjeshtra fshihet e vërteta më këmbëngulëse”, shton ai.   /os/