Fituesit dhe humbësit kryesorë të Kupës së Botës FIFA 2026

Kupa e Botës FIFA 2026 solli surpriza, rekorde personale dhe zhgënjime për emra të mëdhenj. Zgjerimi i turneut hapi mundësi për kombëtare të reja, por edhe nxori në pah sfida strukturore për disa konfederata dhe vendet tradicionale.

Raporton sports.yahoo se ndër personazhet që dolën më të spikatur ishte portieri veteran i Kap Verdesë, Vozinha. Pjesëmarrja në fazën me eleminim dhe stadiumet e mbushura rritën ndjeshëm profilin e tij: 40-vjeçari, aktualisht pa klub, fitoi mbi 29 milionë ndjekës në Instagram gjatë turneut.

Roberto Martínez u përfshi në listën e humbësve për shkak të dështimit me Portugalia. Trajneri erdhi me një mesfushë të pasur, që përfshinte Joao Neves, Vitinha dhe Bruno Fernandes, por ekipi u eliminua herët pas një paraqitjeje jo bindëse.

Rodri riktheu besueshmërinë pas një dëmtimi të rëndë; mesfushori spanjoll ishte udhëheqësi i turneut për pasime dhe luajti një rol kryesor në suksesin e Spanjës. Ai u bë gjithashtu një nga pak futbollistët që kanë fituar Kupën e Botës, titullin kontinental, Ligën e Kampionëve dhe Topin e Artë, ndërkohë që mori dhe çmimin e lojtarit të turneut në triumfet e tij të mëparshme.

Turqia, e konsideruar si kandidat për t’u përparuar në fazat e mëtejshme, u përfundua surprizës si e fundit në grupin e saj. Megjithë emra si Kenan Yildiz, Arda Guler dhe Hakan Çalhanoğlu, kombëtarja pësoi humbje vendimtare ndaj Australisë dhe Paraguait.

Lionel Messi shtoi kapituj në trashëgiminë e tij personale: në moshën 39-vjeçare ai arriti finalen e tretë të Botërorit dhe shkoi në shënuesit me tetë gola dhe katër asistime, duke fituar Çizmën e Argjendtë dhe Topin e Argjendtë — statistika që e bën këtë Botëror më të prodhueshmin në karrierën e tij.

Kontinenti aziatik u shqua negativisht: nga nëntë ekipe pjesëmarrëse, ato fituan vetëm rreth 10% të ndeshjeve të tyre. Vetëm Japonia dhe Australia arritën të kalonin fazën e grupeve, ndërsa Jordania, Katari, Arabia Saudite, Iraku dhe Uzbekistan u renditën të fundit në grupet respektive.

Kylian Mbappé konsolidoi statusin e tij historik: sulmuesi francez u bë vetëm lojtari i katërt që shënon 10 gola në një edicion të vetëm të Botërorit dhe i pari në 56 vjet. Ai po ashtu u bë lojtari i parë që fiton disa herë Çizmën e Artë të Botërorit dhe e kaloi Lionel Messin si golashënuesin më të mirë në histori të turneut.

Thomas Tuchel, megjithëse arriti vendin më të mirë të Anglisë jashtë shtëpisë që nga 1966, u vuri nën kritika për zgjedhjet taktike pas gjysmëfinales ndaj Argjentinës. Anglia humbi një epërsi të vonshme dhe mori vetëm 12% të zotërimit të topit pas golit të Anthony Gordon, një qasje që krijoi presion për trajnerin përpara Euro 2028; fitore e plot emocion në ndeshjen për vendin e tretë zbuti pak vëmendjen negative.

Maroku konsolidoi pozicionin e tij si kombëtarja më e fortë afrikanë aktualisht, me Ismael Saibari dhe Ayyoub Bouaddi që dolën si talente të reja. Atlas Lions arritën të shkelin në fazat e fundit të botërorit dhe, megjithëse u ndalën nga Franca në çerekfinale, performancat e vazhdueshme në dy Botërorë dhe suksesi në Kupën e Kombeve të Afrikës shënjojnë një periudhë të artë për vendin.

Gjermania përjetoi një tjetër zhgënjim: eleminimi i hershëm në raundin e 32-shit dhe humbjet e fundit e kanë sjellë ekipin larg pritshmërive të mëdha historike. Trajneri Julian Nagelsmann nuk arriti të sjellë rezultatet e pritura dhe u largua nga posti, duke kërkuar tani një sfidë për të rimodeluar karrierën e tij.

Nga këto ngjarje doli qartë se turneu solli edhe emra të rinj, edhe rikthime personale dhe disa ristrukturime të nevojshme për ekipet e mëdha — një tablo që nënvizon dinamikën e re të futbollit ndërkombëtar. Sipas sports.yahoo, ky Botëror do të mbahet mend për kombinimin e rekordeve personale dhe përgjigjeve taktike që do të ndikojnë në vendimet e klubeve dhe federatave në vitet e ardhshme.