Kevin Warsh ka përpara një detyrë të vështirë.

Kevin M. Warsh, atëherë student në vitin e fundit në Stanford University, dukej i vetëdijshëm për pakënaqësitë që po zienin.

Ai sapo kishte fituar një zgjedhje të debatueshme për kryetar të senatit studentor, pas një votimi që disa anëtarë e konsideruan tepër të nxituar. I përballur me shqetësime për procesin dhe aftësinë e tij për të drejtuar në mënyrë të paanshme, ai u përpoq shpejt të jepte garanci.

“Nuk do të manipulohem nga partitë politike,” i tha ai gazetës studentore The Stanford Daily në maj 1991. “Nuk kam një axhendë.”

Tridhjetë e pesë vjet më vonë, barra bie sërish mbi z. Warsh për të provuar se mund të drejtojë një institucion nën presion — këtë herë me pasoja shumë më të gjera se sa muret e qeverisjes studentore.

Të premten, Presidenti Donald Trump njoftoi se planifikon të nominojë z. Warsh, 55 vjeç, si kryetarin e ardhshëm të Federal Reserve, duke i dhënë fund një procesi të gjatë përzgjedhjeje për zëvendësimin e Jerome H. Powell, mandati i të cilit përfundon në maj.

Ata që e njohin z. Warsh, ish-guvernator të Fed-it, besojnë se ai është i aftë për këtë detyrë, i mbështetur nga aftësia e tij për të mbledhur mbështetje — një nga pikat e tij më të forta prej kohësh.

“Ai di t’i bashkojë njerëzit,” tha John Cogan, studiues i lartë në Institutin Hoover të Stanfordit, i cili e njeh z. Warsh që nga koha kur ishte student. “Ai e di ku qëndron në çështje të caktuara, por e kupton edhe rëndësinë e konsensusit dhe kompromisit për të kryer punën.”

Z. Warsh ende duhet të konfirmohet nga Senati, dhe z. Trump nuk ia ka lehtësuar rrugën. Prej muajsh, presidenti ka sulmuar z. Powell dhe bankën qendrore për hezitimin e tyre për të ulur më agresivisht normat e interesit. Të premten, senatori Thom Tillis, republikan nga Karolina e Veriut, përsëriti refuzimin e tij për të konfirmuar çdo kandidat për Fed-in derisa Departamenti i Drejtësisë — i cili këtë muaj hapi një hetim penal të rrallë ndaj z. Powell — të përfundojë hetimin.

Duke emëruar z. Warsh, z. Trump e lavdëroi atë si “zgjedhje ideale” dhe u zotua se ai do të “hyjë në histori si një nga kryetarët më të MËDHENJ të Fed-it, ndoshta më i miri” — përshkrime që nuk i qetësuan shqetësimet se ai mund të drejtojë politikën monetare pa ndikim nga Shtëpia e Bardhë.

Ndryshimet e fundit në qëndrimet e tij politike kanë ngritur gjithashtu pikëpyetje mes disa ligjvënësve dhe ekonomistëve për atë që ai beson realisht se është rruga më e mirë e politikës ekonomike dhe se si do të veprojë nëse presidenti e shtyn drejt vendimeve që nuk përputhen me të dhënat ekonomike. Gjatë kohës së tij si guvernator i Fed-it nga 2006 deri më 2011, z. Warsh paralajmëroi kundër uljes së normave — përfshirë edhe gjatë Recesionit të Madh — për t’i mbështetur më pas uljet e normave kur z. Trump u rikthye në pushtet.

Z. Trump tha në Shtëpinë e Bardhë se nuk kishte marrë një angazhim të drejtpërdrejtë nga z. Warsh për uljen e normave, por se e priste një gjë të tillë.

“Ai me siguri dëshiron t’i ulë normat, e kam ndjekur prej kohësh,” tha z. Trump.

Vetë z. Warsh, i cili ishte favorit për postin e kryetarit të Fed-it edhe gjatë mandatit të parë të z. Trump, ka qenë një kritik i zëshëm i bankës qendrore, duke thënë së fundmi se “deficiti i besueshmërisë qëndron te drejtuesit aktualë të Fed-it”.

Megjithatë, kolegë aktualë dhe të mëparshëm të z. Warsh hodhën poshtë shqetësimet se ai do të ishte gjë tjetër veçse një mbrojtës i palëkundur i objektivave kryesore të Fed-it: stabiliteti i çmimeve dhe një treg pune i shëndetshëm.

“Kevin ka kualifikimet, besueshmërinë dhe energjinë për të qenë një kryetar i shkëlqyer i Fed-it,” tha Randal K. Quarles, ish-nënkryetar i Fed-it për mbikëqyrjen, i cili ka punuar me z. Warsh që në administratën e George W. Bush. “Ai e njeh shumë mirë procesin dhe di ta menaxhojë atë.”

Z. Warsh u rrit në Loudonville, Nju Jork, pranë Albany-t, ku ndoqi shkollën publike, u shfaq në reklama televizive lokale dhe luajti tenis në nivel konkurrues.

Kur shprehu interes për të shkuar në Stanford, kujtoi ai në një intervistë podkasti në vitin 2023, këshilltari i karrierës e pyeti gabimisht nëse e dinte që universiteti ndodhej në Connecticut.

“Falë një rasti të mirë, përfundova në Perëndim,” tha z. Warsh.

Në Stanford, ai studioi politika publike dhe u dallua për inteligjencën dhe kureshtjen e tij. Condoleezza Rice, ish-sekretare e Shtetit dhe sot drejtoreshë e Institutit Hoover, tha se e njohu z. Warsh si student në kursin e saj të politikës ndërkombëtare.

“Ai ishte dikush që gjithmonë kërkonte më shumë,” tha ajo. “Nuk mjaftonte një përgjigje; duhej t’i jepje tre ose katër.”

Pas diplomimit në Shkollën Juridike të Harvardit në vitin 1995, ai iu bashkua Morgan Stanley-t dhe punoi në departamentin e bashkimeve dhe blerjeve. Më pas shërbeu si këshilltar për politikën ekonomike dhe sekretar ekzekutiv në Këshillin Ekonomik Kombëtar gjatë presidencës Bush.

Kur u emërua guvernator i Fed-it në vitin 2006, ai fillimisht u përball me skepticizëm për shkak të moshës së re. Pas konfirmimit, z. Warsh forcoi reputacionin e tij si një politikëbërës bashkëpunues dhe i aftë, veçanërisht gjatë krizës financiare të viteve 2008–2009.

Ai u largua nga Fed-i në vitin 2011 dhe më pas punoi me investitorin Stanley Druckenmiller dhe si studiues i lartë në Institutin Hoover. Ai është i martuar me Jane Lauder, vajzën e Ronald Lauderit, trashëgimtar i pasurisë Estée Lauder.

Nëse konfirmohet si kryetar i Fed-it, një proces që pritet të jetë i gjatë dhe i tensionuar, z. Warsh do të drejtojë bankën qendrore në një moment veçanërisht delikat, mes shqetësimeve për pavarësinë e saj përballë sulmeve të vazhdueshme nga presidenti.

“Do të jetë shumë i aftë në detyrën kyçe të kryetarit të Fed-it: të nxisë dhe të komunikojë një vendim,” tha z. Quarles. “Ai është një bindës i mirë.”