Marksistët dhe monarkistët, cili është grupi që synon të bashkojë opozitën e shpërndarë të Iranit?

“Është një ushtrim i nevojshëm dhe ka munguar për 47 vitet e fundit”, tha Mehrdad Marty Youssefiani, një anëtar themelues i një grupi të ri që kërkon të

“Është një ushtrim i nevojshëm dhe ka munguar për 47 vitet e fundit”, tha Mehrdad Marty Youssefiani, një anëtar themelues i një grupi të ri që kërkon të veprojë si një ombrellë për opozitën e shpërndarë në mërgim të Iranit.

Kongresi i Lirisë së Iranit, i cili përfshin republikanë dhe monarkistë, marksistë, të djathtë dhe të qendrës, u takua për herë të parë muajin e kaluar në Londër, me qëllim krijimin e një “platforme për koordinim, dialog dhe bashkëpunim midis individëve, partive, institucioneve dhe organizatave pro-demokracisë iraniane dhe pluralistëve”.

Që nga konferenca, këtij organi i është dhënë një entitet ligjor dhe zgjedhjet për një drejtor ekzekutiv janë duke u zhvilluar.

“Nuk mund të pretendojmë nga mërgimi të kthehemi pas 47 vitesh dhe të drejtojmë një vend që në përgjithësi është i huaj për ata që nuk kanë qenë atje për 50 vjet”, tha Youssefiani, i cili deri në vitin 2018 ishte këshilltar i Reza Pahlavi, djalit të ish-shahut.

“Patronazhi ose ndihma duhet t’u vijë atyre brenda Iranit që janë të aftë të lëvizin gjilpërën”, shtoi ai.

Ai tha se grupi kishte një “përgjegjësi për të dalë nga grackat klasike të politikës së mërgimit duke krijuar një lëvizje pluraliste për të ndihmuar forcat demokratike brenda vendit”.

“Pas tronditjes së mijërave njerëzve që u masakruan në janar, erdhi momenti kur thamë: ‘Mjaft më’. Në atë kohë kërcënimi i luftës po afrohej. Ne pamë djemtë dhe vajzat tona të vriteshin dhe ne ndajmë në mënyrë të barabartë fajin, ose turpin e kësaj. Për një kohë shumë të gjatë kishte mungesë imagjinate, kishte vetëm politikë klasike të mërgimit, një paaftësi për t’u marrë vesh. Ishte një dështim i tmerrshëm”, tha Youssefiani.

Financimi për grupin ka ardhur kryesisht nga Majid Zamani, themeluesi i kompanisë së investimeve Kian Capital, i cili më parë ishte burgosur në Iran për mbështetjen e tij ndaj Lëvizjes së Gjelbër në vitin 2009.

Ish-të burgosur politikë dhe intelektualë të opozitës që kanë qenë prej kohësh të përfshirë kanë qenë të gjithë. Gjerësia politike e kongresit mund të shihet ose si pluralizëm i pjekur ose si burim mospërputhjeje. Grupi refuzoi t’i dërgonte një ftesë Pahlavi-t, dhe, për shkak të përçarjeve, vendosi të mos mbante asnjë qëndrim ndaj sulmit SHBA-Izrael. Middle East Eye publikoi email-e që tregonin se lobistë pro-izraelitë ishin aktivë rreth grupit, të panjohur për organizatorët, dhe Youssefiani punon për Middle East Forum, një organizatë mendimi simpatizuese ndaj Izraelit në Uashington.

Kongresi duhet të lundrojë midis lëvizjes përreth Pahlavi-t, e cila e sheh atë si një udhëheqës të ardhshëm, dhe retorikës e veprimeve të presidentit amerikan, Donald Trump.

“Armët nuk do të sjellin ndryshime demokratike, siç e kemi parë, dhe ne shqetësohemi për qëllimin përfundimtar të luftës. Askush nuk e ka përcaktuar se çfarë është paqja, dhe këtu qëndron problemi ynë. Personalisht, jam jashtëzakonisht i shqetësuar nga lufta, pasi rezultati nuk u mendua mirë. Kishte nga ata që menduan se mund t’ia prisnin kokën gjarprit dhe gjithçka do të shkonte në vendin e vet, por kjo e keqkupton Iranin”, tha Youssefian.

Ai tha se kërcënimi i Trump se “një qytetërim i tërë do të vdesë sonte, për të mos u rikthyer kurrë më” ishte katastrofik në atë që i detyroi njerëzit të afrohen më shumë me një regjim që e përçmonin.

“Kur 90 milionë iranianë i dëgjojnë këto fjalë, ata i shohin ato si një kërcënim për ekzistencën e tyre, jo për qeverinë e tyre”, tha ai. Pamja e disa njerëzve në diasporë që festonin bombardimin kishte shkaktuar dëme të pallogaritshme politike. Lufta ka vazhduar kaq gjatë saqë shqetësohemi se ndikimi mbi shoqërinë civile, ajo fushatë e mosbindjes civile, është dëmtuar rëndë. Pra, nëse regjimi mbijeton, mund të mos ketë oreks për reforma, ose regjimi nuk do të ketë zgjidhje tjetër veçse të përdorë dorën e rëndë të represionit. Një gjë është e sigurt: nuk ka pasur ndryshim regjimi”, shtoi ai.

Youssefian tha se nuk përjashtonte asnjë rezultat në Iran për sa kohë që ai arrihej në mënyrë demokratike. Megjithatë, ai ndihet qartë i shqetësuar me imazhin e Pahlavi-t, ish-kolegut të tij, dhe mënyrën se si është pozicionuar lëvizja monarkiste, duke thënë se Pahlavi kishte neglizhuar nuancat strategjike, ndërsa disa nga ndjekësit e tij kishin shfaqur një “pranim të verbër” të retorikës Trumpiane.

Ai tha se ndryshimi i regjimit do të kërkonte që regjimi të kishte humbur legjitimitetin, që makineria e shtypjes të dobësohej dhe që të shfaqej një lëvizje pluraliste gjithëpërfshirëse brenda Iranit që mund ta zëvendësonte në mënyrë të besueshme regjimin.

“E tëra çfarë mund të bëjmë është të ndihmojmë në këtë proces”, ka theksuar ai.