Një opozitë që kërkon njerëz dhe një popull që kërkon opozitë

Nuk di pse Sali Berisha u kujton demokratëve zgjedhjet në Hungari. Nuk është e ndaluar t’i përmendë, por i ka kundër nga të dyja anët.

I ka kundër së pari nga aleati i tij Orbani, i vetmi lider evropian që ka injoruar “non gratën” e Berishës nga SHBA dhe e ka takuar duke i ofruar mbështetje, madje edhe për azil politik. Siç e keni parë në dosjen e gjyqit të Berishës, familja e tij ka blerë vilë në Budapest për ta pasur për “ditën e kiametit”.

Pra ai e ka ende të paqartë nëse është mirë që humbi Orbani apo është keq. A ndjehet i keqardhur që ai iku apo u bë mirë?

Natyrisht që ai është me Orbanin. Dhe arsyeja nuk është se Orbani nuk mbylli TikTok-un, apo nuk i mori vulën “Lul Bashës” së tij që e mundi, por se Orbani përmbushte të gjitha arsyet përse demokratët mund të besonin tek trumpizimi, putinizmi dhe autoritarizmi i një udhëheqësi në moshë si Sali Berisha.

Mbi të gjitha, Berisha është me Orbanin pasi në Hungari i vetmi shpjegim i ndryshimit ishte udhëheqësi i ri. Ishte po i djathtë, po bashkëpunëtor i Orbanit, po nga i njëjti krah politik, por ishte i ri dhe ngjallte shpresë se njerëzit e përjetuan si një udhëheqës që nuk ishte më peng i së shkuarës.

Pas kësaj ranë të gjitha alibitë për “regjimin”, për “autokracinë”, për “vjedhjen e votave” etj. Nuk ishte e nevojshme as për molotov, as për protesta, as për tortura të tipit “foltore” ku duhet të dëgjosh pesë të çmendur nga katër veta që flasin.

Pra Berisha duhet ta shmangë rastin e Hungarisë nga fjalori i tij politik. Hungarinë duhet ta shikojnë si shpresë demokratët, jo Berisha.

Ata duhet të frymëzohen nga Hungaria që brenda tyre të gjejnë një udhëheqës të ri, të sfidojnë seriozisht Berishën dhe të rrëzojnë pushtetin. Ose, në të kundërt, të presin kur të rrëzojnë socialistët Edi Ramën dhe të shijojnë edhe katër mandate të tjera me pasardhësit e tij.

Deri atëherë mund të argëtohen me protesta si kjo e sotmja, me pjesëmarrje që është nën nivelin më të ulët të një proteste të vogël, nga ato që mund të organizojë edhe shoqëria civile. Dhe kjo vjen pas 40 ditësh përgatitjeje, thirrjesh patetike, paralajmërimesh qesharake dhe në fund mobilizim financiar.

Deri sa të vijë dita e ndryshimit, do kemi një opozitë që kërkon e dëshpëruar t’i mblidhen njerëz rreth një udhëheqësi që i duhet popullit si bodigard dhe një shoqëri shqiptare që është në kërkim të një opozite që të realizojë ndryshimin. I vetmi që është përjashtuar nga ky shans është Sali Berisha. Dhe ata që besojnë se humbën nga TikTok-u.