Masterplani i gazit, vetëm 85 njësi administrative vendore mund të gëzojnë frytet

Prej disa vitesh qeveria lakon gazifikimin si një zgjidhje për sigurinë energjetike të vendit. Masterplani konsiderohet si faza e dytë drejt këtij objektivi në kushtet kur i pari nuk është në dorën e qeverisë por është kusht i domosdoshëm dhe kjo lidhet me përfundimin e gazsjellësit TAP.

Gjithsesi gazifikimi nuk do të thotë që do të vendosim tubacione nga Konsipoli në Vermosh dhe çdo familje do të ketë akses në rrjet. Një sipërmarrje e tillë do të kërkonte miliarda euro investime por mbi të gjitha do të kërkonte disa dekada për t’u zbatuar e në fund kjo do të rezultonte jofizibël, pra investimi rrezikon të mos kthehet kurrë.

Ndaj në masterplan janë përfshirë vetëm disa njësi vendore që supozohet se përmbushin kriterin e fizibilitetit i lidhur me dendësinë e popullsisë dhe shpërndarjen e saj, nivelin e urbanizimit, llojin e banesës dhe praninë e konsumatorëve.

Bazuar në kriteret e mësipërme, nga 376 njësi administrative vendore janë përzgjedhur 85 prej tyre që kanë potencial të mjaftueshëm për zhvillimin e rrjetit të shpërndarjes të gazit. Kërkesa nga këto 85 njësi vendore përbën rreth 77% të totalit të parashikuar për Shqipërinë për vitin 2020 dhe 82% të totalit për vitin 2040. Masterplani thekson se për të gjetur pjesën e kërkesës së mundshme në këto 85 njësi vendore, e cila mund të shpërndahet në mënyrë ekonomike, është kryer një analizë teknike dhe financiare.

Analiza teknike për llogaritjen e investimeve kapitale të nevojshme për çdo fushë të shpërndarjes është bazuar në katër njësi administrative referenciale: Tiranë, Kamëz, Gjirokastër dhe Zall-Herr. Ky proces u shoqërua edhe me një vlerësim të tarifave që rikuperojnë plotësisht kostot dhe që sipas analizës këto tarifa janë të mundshme në Fier, Pogradec, Tiranë, Shijak, Durrës, Elbasan dhe Fushë-Krujë (nën 0.10 euro/km).