Pezullimi i një karrigeje që nuk ekziston

Në Shqipëri drejtësia po hyn në një epokë të re të mendimit juridik. Është një epokë aq e avancuar sa logjika klasike nuk mjafton më për ta kuptuar.

Historia është shumë e thjeshtë.

SPAK kërkoi pezullimin nga detyra të Belinda Ballukut kur ajo ishte zëvendëskryeministre dhe ministre. Gjykata e Posaçme e shkallës së parë e pranoi kërkesën dhe vendosi pezullimin nga detyra.

Balluku e ankimoi vendimin.

Deri këtu gjithçka është normale. Ose të paktën aq normale sa mund të jetë politika shqiptare.

Por ndërkohë ndodhi një ngjarje e vogël: kryeministri riformatoi qeverinë dhe Belinda Balluku u shkarkua nga të gjitha funksionet. Prej më shumë se një muaji ajo nuk është më as ministre, as zëvendëskryeministre, asgjë.

Karrigia nuk ekziston më.

Detyra nuk ekziston më.

Objekti i pezullimit nuk ekziston më.

Këtë gjë e kuptuan të gjithë. Gazetarët, deputetët, komentuesit, madje edhe publiku që zakonisht ka shumë pak besim tek matematika e politikës.

Siç do të thoshte Mark Twain në një nga ironitë e tij të famshme: që Xhim Xhoni kishte vdekur, këtë e kishin marrë vesh të gjithë, edhe gomerët — me përjashtim të policëve.

Në versionin shqiptar të kësaj historie, duket se të vetmit që nuk e kanë marrë vesh që “karrigia ka vdekur”, janë institucionet që vazhdojnë ta pezullojnë.

Sepse ndërkohë Gjykata e Posaçme vendosi të lërë në fuqi pezullimin nga detyra.

Pra kemi arritur në një pikë të re të zhvillimit juridik: një person pezullohet nga një detyrë që nuk e ka më.

Kjo është një arritje e madhe për jurisprudencën. Deri dje ligji merrej me realitetin. Sot ai merret me fantazmat e tij.

Është pak a shumë si të ndalosh një shofer të drejtojë një makinë që është shitur një muaj më parë.

Ose si të vendosësh gjobë për parkim të gabuar mbi një vend parkimi që është shndërruar në lulishte.

Por duhet pranuar se sistemi ka një lloj elegance të vetën. Ai nuk shqetësohet nga gjëra të vogla si realiteti.

Sepse në këtë vend dokumenti ka gjithmonë të drejtë.

Edhe kur objekti i tij nuk ekziston më.

Dhe kështu drejtësia shqiptare bëri edhe një hap përpara: ajo arriti të pezullojë një karrige fantazmë.

Nëse vazhdojmë kështu, shumë shpejt mund të dënojmë edhe njerëz që nuk kanë lindur ende. Sepse, siç duket, realiteti është thjesht një detaj teknik.