Pionierët e mjekësisë: Neandertalët para 50 000 vjetësh përdornin antibiotikë natyralë

Tani është e qartë: neandertalët ishin shumë më inteligjentë dhe më të avancuar se sa mendohej fillimisht, siç tregohet nga aftësia e tyre për të krijuar përfaqësime artistike dhe simbolike, ose për të prodhuar ngjitës natyral si katrani i brezës.

Një studim i ri shton një tjetër copë surprizuese në aftësitë e këtyre të afërmve tanë të lashtë: katrani i brezës nuk përdorej vetëm si ngjitës, por shërbente edhe si antibiotik.

Prodhimi i katranit të brezës nuk ishte i thjeshtë: koreja e bimës duhej të ngrohej në kushte me pak oksigjen, një teknikë befasuese dhe shumë e sofistikuar për kohën.

Metoda më elementare, e njohur si metoda e kondensimit, përfshinte djegien e kërcellit nën një sipërfaqe guri dhe mbledhjen e katranit që kondensohej sipër.

Rezultati ishte një ngjitës i shkëlqyer, përdorur për të lidhur majat prej guri me drurin e mjeteve të gjuetisë dhe të punës.

Për të verifikuar nëse, siç dyshonin, katrani kishte edhe një funksion tjetër, studiuesit mbledhën kërcellin e dy specieve të brezës të zakonshme në kohën e neandertalëve dhe prodhuan katranin duke përdorur të njëjtat metoda primitive të lashta.

Më pas testuan vetitë antibiotike të katranit kundër stafilokokut aureus dhe Escherichia coli. Substanca rezultoi befasuese efektive në vrasjen e stafilokokut aureus, duke treguar kështu vetitë e saj antibiotike të papritura.

Farmaci natyrale: kamomili, milingona dhe “antibiotikët” e parë në histori

Sipas studiuesve, neandertalët ndoshta ishin të vetëdijshëm për vetitë medicinale të katranit. Së pari për përvojë direkte, pasi ata që e prodhonin hynin patjetër në kontakt me substancën, dhe nëse kjo ndihmonte për të parandaluar infeksionet ose për të qetësuar plagët, është e logjikshme që ata e kuptonin këtë.

Gjithashtu, nga analiza e gurit të dhëmbëve dimë se neandertalët kërkonin dhe konsumonin vullnetarisht bimë me veti terapeutike (si kamomili, anti-inflamator, dhe milingona, një bar medicinale i njohur).

Më në fund, ata kujdeseshin për të tjerët, siç tregon analiza e mbetjeve të një individi që jetoi në Irak rreth 50.000 vjet më parë, i cili mbijetoi pas dëmtimeve të rënda vetëm falë kujdesit të zgjatur të komunitetit.

Për të gjitha këto arsye, autorët supozojnë se të afërmit tanë të lashtë ishin të vetëdijshëm për vetitë e dobishme të katranit të brezës dhe e përdornin atë për të trajtuar plagët dhe për të parandaluar infeksionet e lëkurës. /os/