ICE zgjeron kompetencat e agjentëve për të arrestuar persona pa urdhër gjykate

Mes tensioneve lidhur me goditjen e emigracionit nga Presidenti Donald Trump në Minnesota dhe më gjerë, agjentëve federalë u është komunikuar këtë javë se kanë kompetenca më të gjera për të arrestuar persona pa urdhër gjykate, sipas një memorandumi të brendshëm të Immigration and Customs Enforcement (ICE), të shqyrtuar nga The New York Times.

Ndryshimi zgjeron mundësinë që agjentët e niveleve më të ulëta të ICE-it të kryejnë kontrolle të gjera, duke ndaluar persona që hasin gjatë veprimtarisë së tyre dhe që i dyshojnë si emigrantë pa dokumente, në vend të operacioneve të synuara ku ata nisen, me urdhër në dorë, për të arrestuar një person të caktuar.

Ky zhvillim vjen në një kohë kur administrata ka dislokuar mijëra agjentë të maskuar të emigracionit në qytete anembanë vendit. Një javë para memorandumit, u bë e ditur se Todd M. Lyons, drejtori i përkohshëm i agjencisë, kishte dhënë udhëzime në maj sipas të cilave agjentët mund të hynin në banesa vetëm me një urdhër administrativ, jo gjyqësor. Dhe një ditë para publikimit të memorandumit, z. Trump deklaroi se do të “ulë pak tensionet” në Minneapolis, pas vrasjes së dy personave nga agjentët gjatë operacionit atje.

Memorandumi, i drejtuar për të gjithë personelin e ICE-it dhe i nënshkruar të mërkurën nga z. Lyons, mbështetet në një ligj federal që u jep agjentëve të drejtën të bëjnë arrestime pa urdhër ndaj personave që ata besojnë se janë emigrantë pa dokumente, nëse këta persona janë “të prirur të largohen” përpara se të sigurohet një urdhër arresti.

ICE-i e ka interpretuar prej kohësh këtë standard si raste kur agjentët mendojnë se një person paraqet “rrezik arratisjeje” dhe nuk ka gjasa të zbatojë detyrimet e ardhshme të emigracionit, si paraqitja në seanca dëgjimore. Por z. Lyons e kritikoi këtë interpretim si “të paarsyetuar” dhe “të pasaktë”, duke e ndryshuar kuptimin e tij në raste kur agjentët besojnë se personi nuk ka gjasa të qëndrojë në vendin e kontaktit.

“Një i huaj është ‘i prirur të largohet’ nëse një oficer i emigracionit përcakton se ai ose ajo ka pak gjasa të gjendet në vendin e kontaktit ose në një tjetër vend qartësisht të identifikueshëm pasi të merret një urdhër administrativ,” shkroi z. Lyons.

The Times ua ndau përshkrimin e përmbajtjes së memorandumit disa ish-zyrtarëve të lartë të ICE-it nga administrata Biden. Claire Trickler-McNulty, ish-këshilltare e lartë në ICE, e quajti përkufizimin e ri “një interpretim jashtëzakonisht të gjerë të termit ‘arratisje’”.

“Kjo do të mbulonte praktikisht këdo që ata duan të arrestojnë pa urdhër, duke e bërë të pavlefshme vetë idenë e marrjes së një urdhri,” shtoi ajo.

Memorandumi i z. Lyons e paraqet qartazi interpretimin e rishikuar të “prirjes për t’u larguar” si një ndryshim nga mënyra se si ICE-i e kishte “zbatuar më parë këtë shprehje”. Megjithatë, Tricia McLaughlin, zëdhënëse e Department of Homeland Security (DHS), deklaroi se “kjo nuk është diçka e re”.

“Kjo është thjesht një kujtesë për oficerët,” shkroi ajo në një deklaratë, që ata të mbajnë “regjistra të detajuar për arrestimet”.

Administrata Trump i ka kërkuar ICE-it të rrisë ndjeshëm numrin e arrestimeve ditore si pjesë e fushatës së deportimeve masive. Agjencia ka kryer operacione gjithnjë e më pak të përqendruara — si grumbullimi i personave në parkingje të Home Depot-it që kërkojnë punë — në vend të operacioneve të synuara me urdhër arresti për persona të veçantë.

Këto operacione grumbullimi mund të përfshijnë ende urdhra administrativë nëse mbikëqyrësit në terren plotësojnë shpejt dokumentacionin përkatës, të njohur si Formulari I-200. Por ndryshimi ul standardin edhe për arrestime pa miratimin e një mbikëqyrësi.

Memorandumi i z. Lyons rendit faktorë që agjentët mund të marrin në konsideratë për të vendosur nëse standardi është plotësuar, përfshirë: nëse një person i bindet urdhrave ose përpiqet t’i shmangë; nëse ka akses në një automjet ose mjete të tjera për t’u larguar; nëse ka dokumente identifikimi ose autorizimi pune që dyshohet se janë të falsifikuara; ose nëse jep “informacion të paverifikueshëm ose që dyshohet se është i rremë”.

Memorandumi u kërkon agjentëve që kryejnë arrestime pa urdhër të plotësojnë më pas një formular ku dokumentohen faktorët e marrë në konsideratë për të përcaktuar se një person ishte “i prirur të largohej”. Kjo përfshin edhe raste kur agjentët nisen për të arrestuar një person të caktuar dhe më pas ndalojnë edhe persona të tjerë në afërsi. Z. Lyons i quajti këta persona “emigrantë dytësorë” (collateral aliens).

“Nëse një oficer emigracioni has dhe arreston disa emigrantë dytësorë, analiza e tij ose e saj për gjasat e largimit duhet të jetë specifike për secilin emigrant të arrestuar,” thuhet në memorandum. “Fakti që një emigrant dytësor është i prirur të largohet nuk do të thotë domosdoshmërisht se edhe një tjetër është.”

Megjithatë, ky kërkim vlerësimi ka kufij: memorandumi thekson se “faktorë të veçantë mund të jenë të përbashkët për disa emigrantë të arrestuar në të njëjtën kohë”.

Gjatë administratës së parë Trump, një padi kolektive pretendonte se agjentët kishin kryer profilizim të paligjshëm në ndalesa trafiku si pretekst për arrestime pa urdhër. Në vitin 2022, administrata Biden ra dakord për një marrëveshje që përfshinte një politikë mbarëkombëtare trevjeçare. Vitin e kaluar, paditësit akuzuan administratën e dytë Trump për shkelje të marrëveshjes, duke nxitur procese të reja gjyqësore.

Standardi i politikës në marrëveshjen e vitit 2022 përfshinte faktorë të ngjashëm me listën e z. Lyons, por gjithashtu përfshinte “lidhjet me komunitetin (si familja, banesa apo punësimi) ose mungesën e tyre, apo rrethana të tjera specifike që peshojnë pro ose kundër një bindjeje të arsyeshme se subjekti ka gjasa të largohet”.

Por memorandumi i z. Lyons vëren se, kur agjentët hasin persona që dyshohen se ndodhen ilegalisht në vend, ata zakonisht nuk kanë shumë informacion për ta. “Ky vlerësim i menjëhershëm për gjasat e largimit shpesh bëhet me informacion të kufizuar mbi identitetin, të kaluarën apo vendbanimin e subjektit dhe pa verifikim të deklaratave vetë-justifikuese të bëra prej tij,” shkroi ai.

Scott Shuchart, ish-drejtues i politikave në ICE gjatë administratës Biden, tha se memorandumi do të hapë rrugën për arrestime pa urdhër edhe më të shpeshta.

“Ky memorandum përpiqet me çdo kusht të thotë se agjentët e ICE-it kanë dritë jeshile për të bërë arrestime pa as miratimin e një mbikëqyrësi,” tha ai. Memorandumi, paralajmëroi Shuchart, sugjeron se “edhe ai shënim i mbikëqyrësit mund të anashkalohet pothuajse gjithmonë, për sa kohë që oficeri mund të thotë diçka sadopak të besueshme se personi i arrestuar mund të largohej nga zona”.