Trump kërcënoi me tarifa prej 25% për makinat evropiane, BE: Opsionet janë të hapura, do të mbrojmë interesat tona

Reagimi i Brukselit ndaj njoftimit të Presidentit të SHBA-së Donald Trump për qëllimin e tij për të rritur tarifat për makinat evropiane ishte i

Reagimi i Brukselit ndaj njoftimit të Presidentit të SHBA-së Donald Trump për qëllimin e tij për të rritur tarifat për makinat evropiane ishte i menjëhershëm, duke paralajmëruar se nëse SHBA-të marrin masa që janë në kundërshtim me marrëveshjen tregtare, po i mbajnë të gjitha opsionet hapur për të mbrojtur interesat evropiane.

“Bashkimi Evropian po zbaton angazhimet e Deklaratës së Përbashkët në përputhje me praktikën normale legjislative, duke e mbajtur palën amerikane plotësisht të informuar gjatë gjithë procesit”, theksoi zëdhënësi përgjegjës i Komisionit, Olof Gill.

Siç deklaroi ai, “ne mbetemi në kontakt të ngushtë me homologët tanë, ndërkohë që kërkojmë qartësi në lidhje me angazhimet e SHBA-së”, ndërsa paralajmëroi se “BE mbetet plotësisht e përkushtuar ndaj një marrëdhënieje transatlantike të parashikueshme dhe reciprokisht të dobishme. Megjithatë, nëse SHBA-të marrin masa që janë në kundërshtim me Deklaratën e Përbashkët, ne do t’i mbajmë të gjitha opsionet e hapura për të mbrojtur interesat evropiane”.

Më herët, Trump tha se synon të rrisë tarifat për makinat dhe kamionët e importuar nga Bashkimi Evropian në 25%. Në një postim në rrjetet sociale, Trump pretendoi se vendimi bazohej në “mosrespektimin e marrëveshjes tregtare nga ana e Bashkimit Evropian”, duke shtuar se nuk do të vendosen tarifa për automjetet e prodhuara në Shtetet e Bashkuara

Ky zhvillim shënon një përmbysje themelore të marrëveshjes së arritur nga të dyja palët verën e kaluar. Konkretisht, më 27 korrik, gjatë takimit në Skoci midis Trump dhe Presidentes së Komisionit Evropian Ursula von der Leyen, u hodhën themelet e një qasjeje të re tregtare, të cilat u pasqyruan në Deklaratën e Përbashkët të publikuar më 21 gusht.

Çfarë parashikonte marrëveshja dypalëshe?

Marrëveshja parashikonte që Shtetet e Bashkuara do të ulnin tarifat për makinat dhe pjesët evropiane, në shumicën e rasteve, në 15% nga 27.5%, me kusht që BE-ja të ecte përpara me legjislacionin për të eliminuar tarifat për të gjitha produktet industriale amerikane. Ajo gjithashtu përfshinte një qëndrim të përbashkët ndaj vendeve që vendosin kufizime në eksportet e lëndëve të para kritike, siç është Kina, si dhe dispozita për fleksibilitet më të madh në sistemin evropian të taksës së karbonit për kompanitë amerikane.

Sa i përket angazhimeve, BE-ja kishte shprehur qëllimin e saj për të blerë produkte energjetike nga SHBA-të me një vlerë totale prej 750 miliardë dollarësh deri në vitin 2028, duke përfshirë gaz natyror të lëngshëm, naftë dhe produkte të energjisë bërthamore, si dhe për të blerë çipa amerikanë të inteligjencës artificiale me vlerë të paktën 40 miliardë dollarë. Përveç kësaj, kompanitë evropiane pritej të investonin rreth 600 miliardë dollarë në ekonominë amerikane në sektorë strategjikë gjatë së njëjtës periudhë.

Parlamenti Evropian e miratoi së fundmi marrëveshjen, duke shtuar “valvula sigurie”, duke përfshirë terma të tillë si një “klauzolë perëndimi”, e cila do ta shihte marrëveshjen të skadonte në mars të vitit 2028, përveç nëse do të kishte një vendim të përbashkët për ta zgjatur atë. Në të njëjtën kohë, u prezantua një “klauzolë lindjeje”, e cila lidh zbatimin e tarifave preferenciale me përmbushjen e plotë të angazhimeve të SHBA-së ndaj Turnberry, duke i bërë në thelb përfitimet e marrëveshjes të kushtëzuara.

Eurodeputetët gjithashtu përfshinë mekanizma “pezullimi”, të cilët i lejojnë BE-së të “ngrijë” marrëveshjen në rast të veprimeve të njëanshme nga SHBA-ja, të tilla si vendosja e tarifave të reja ose veprimeve që ndikojnë në integritetin territorial të shteteve anëtare.

Pra, një nga masat që BE-ja mund të ndërmarrë kundër “kërcënimit” të Trump do të ishte të merrte në konsideratë vendosjen e tarifave hakmarrëse për produktet amerikane.

Masa të tilla mund të synojnë sektorë strategjikë të ekonomisë amerikane, siç janë prodhimi bujqësor, industria apo edhe produktet me vlerë të lartë të shtuar.

Për më tepër, “arsenali” i Unionit përfshin edhe të ashtuquajturin Instrument Kundër Shtrëngimit, i cili është miratuar vitet e fundit për t’u përballur me presionin nga vendet e treta. Përmes tij, BE-ja mund të kufizojë aksesin e kompanive amerikane në tregun evropian, të vendosë kufizime në prokurimin publik ose edhe të marrë masa në fushën e investimeve dhe shërbimeve.

Për më tepër, Brukseli mund të “ngrijë” ose të rishikojë angazhimet individuale të marrëveshjes, siç është rritja e planifikuar e importeve të energjisë ose teknologjisë nga SHBA-ja, si dhe investimet nga kompanitë evropiane në ekonominë amerikane.