«Angel’s Bone» trondit Londrën: spektatorë largohen nga salla dhe një gruaje i bie të fikët në natën e shtypit në Coliseum

Nata e shtypit e operës «Angel’s Bone» në London Coliseum nuk kaloi pa tronditje: disa spektatorë u larguan nga salla në mes të shfaqjes dhe një gruaje i ra të fikët, siç njofton BroadwayWorld në recenzimin e publikuar këtë të diel, ku produksioni i English National Opera-s (ENO) vlerësohet me tri yje. Shfaqja, e rekomanduar vetëm për spektatorë mbi 18 vjeç, zgjat 85 minuta dhe, sipas kritikut, e kthen teatrin më të madh të Londrës në një arenë tronditëse, larg çdo argëtimi të lehtë.

Vepra e kompozitores Du Yun, me libret të Royce Vavrek-ut — fituese e çmimit Pulitzer për muzikë — është një parabolë e errët mbi trafikimin e qenieve njerëzore dhe shndërrimin e besimit në mall. Dy engjëj bien nga qielli në jetën e zotit dhe zonjës X.E, një çift i martuar i pakënaqur, të cilët i shohin qeniet qiellore si shpëtimin e tyre financiar: u presin krahët dhe nisin një “biznes” duke shitur bekime, ndërsa dhuna ndaj engjëjve të robëruar bëhet gjithnjë e më brutale.

Regjia mban firmën e australianit Kip Williams, i njohur në Londër për versionet e tij me kamera të «The Picture of Dorian Gray» dhe «Dracula», i cili këtu debuton në operën britanike. Tre operatorë kamerash lëvizin në skenë mes dy ekraneve të mëdha dhe një shtëpie të çmontuar, duke e ngjeshur aksionin tredimensional në një rrëfim kinematografik dydimensional. Produksioni erdhi në St Martin’s Lane pas premierës në Mançester në maj, ku luhej në rreth me publikun në këmbë; në Coliseum publiku ulet, por kritiku vëren se skenografia shpesh bllokon pamjen dhe ekranet, duke e larguar vëmendjen nga aksioni i gjallë.

Muzika e Du Yun përplas muzikën e dhomës me kabarenë dhe punk-un agresiv, në një përzierje zhanresh që, sipas recenzimit, e bën Coliseum-in të ngjajë më shumë me një klub underground sesa me një shtëpi opere. Allison Cook dhe Rodney Earl Clarke i japin çiftit X.E një mizori të frikshme në normalitetin e saj periferik, ndërsa këngëtarja suedeze Mariam Wallentin, e njohur nga dyshja Wildbirds & Peacedrums, dhe tenori skocez Matthew McKinney, fitues i çmimit Kathleen Ferrier, u japin engjëjve të rënë një dinjitet të zbrazët e të thyer.

Recenzimi pranon se produksioni ecën rrezikshëm pranë kufirit të shfrytëzimit të traumës si spektakël, por përfundon se regjia e Williams-it e fiton mizorinë e saj: spektatori mbyllet brenda dhomës së abuzuesve dhe detyrohet ta shikojë makinerinë e shfrytëzimit deri në heshtjen finale, kur duartrokitjet tingëllojnë pothuajse si bashkëfajësi. «Angel’s Bone» vazhdon shfaqjet në London Coliseum deri më 31 tetor.