Hapet sot në Seul «Atmosphere» e Deborah Turbeville: ekspozita e parë personale e fotografes në Kore, me rreth 200 vepra

Ekspozita «Deborah Turbeville: Atmosphere» hapet sot, më 23 tetor, në hapësirën piknic në Jung-gu të Seulit. Siç njofton Aju Press, kjo është ekspozita e parë personale në Kore e fotografes amerikane Deborah Turbeville (1932–2013), e realizuar në bashkëpunim me MUUS Collection. Në të paraqiten rreth 200 vepra, mes tyre 102 printime dhe kolazhe vintage dhe 88 printime të prodhuara rishtas, dhe ekspozita do të qëndrojë e hapur deri më 28 shkurt 2027, me bileta 15.000 won për të rriturit dhe 10.000 won për të rinjtë dhe fëmijët.

Turbeville ishte një nga figurat kryesore të valës së re të fotografisë së modës në vitet ’70, përkrah Helmut Newton-it dhe Guy Bourdin-it. Pasi punoi si redaktore mode në Harper’s Bazaar dhe Mademoiselle, ajo e nisi karrierën si fotografe rreth moshës 35-vjeçare dhe i sfidoi drejtpërdrejt konventat e kohës, që e donin modën të fotografuar me detaje të mprehta dhe joshëse: modelet e saj, të zhytura në mendime dhe me vështrimin e larguar nga kamera, shfaqen me konture të turbullta, në hapësira të vjetra dhe dritë të mjegullt.

Mes veprave të ekspozuara janë edhe seria e njohur «Bathhouse», e botuar në Vogue-n amerikan në 1975, revista imagjinare e modës «Maquillage» dhe libri i saj fotografik për dhomat e pashfrytëzuara të Pallatit të Versajës, i porositur në vitin 1981 nga Jacqueline Kennedy Onassis. Një vend të veçantë zënë fotografitë e Shën Petersburgut, me valltaret e baletit në errësirë të thellë, si dhe libri i vitit 1997 «Studio St. Petersburg», me shkrime nga Pushkin, Dostoevsky, Anna Akhmatova dhe Joseph Brodsky. Vizitorët mund të shohin edhe më shumë se 130 kolazhe të serisë «Passport», ku fotografia bashkohet me tekstin, mbi tregime të pabotuara që artistja i shkroi në fund të viteve ’80.

«Atmosfera është diçka që nuk mund të kapet, por është thelbësisht e rëndësishme», thoshte vetë Turbeville. Sipas Aju Press, ekspozita nuk e lë mbresën me një vepër të vetme goditëse, por me ambientin që përshkon gjithë hapësirën — ndjesinë e kohës së humbur dhe të kujtimeve të zbehura. Edhe në Versajë, në vend të shkëlqimit, ajo fotografonte mobiliet e mbuluara me pluhur, dhomat e lëna pas dore dhe statujat me shenjat e kohës: heshtjen dhe bukurinë e rrënuar që mbeten pasi shkëlqimi zbehet.