«Other Desert Cities» ndan kritikën në Broadway: Joe Keery shpallet zbulimi i sezonit, Julia Louis-Dreyfus lëkundet mes duartrokitjeve dhe dyshimeve

Pas natës së hapjes të dielën në Hudson Theatre, kritika amerikane ka dhënë verdiktin për ringjalljen e parë në Broadway të «Other Desert Cities» të Jon Robin Baitz-it — dhe verdikti është i ndarë. Sipas BroadwayWorld, i cili ka mbledhur vlerësimet e gazetave më të mëdha, vlerësimi mesatar i produksionit qëndron në 70.5 për qind: mjaftueshëm për ta quajtur sukses, por jo për ta shpallur triumf.

Siç njofton Playbill, drama — finaliste e çmimit Pulitzer, e shfaqur për herë të parë Off-Broadway në vitin 2011 — tregon historinë e një shkrimtareje që kthehet për Krishtlindje në shtëpinë e prindërve në Palm Springs me dorëshkrimin e një libri kujtimesh që kërcënon të zbulojë sekretin e mbajtur gjatë të familjes. Produksioni, me regji të John Benjamin Hickey-t, kishte hyrë tashmë në «Klubin e 2 milionë dollarëve» të Broadway-t që në javën e parë të plotë të shfaqjeve paraprake, dhe sezoni i kufizuar vazhdon deri më 17 janar 2027.

Pajtimi më i madh i kritikës ka një emër: Joe Keery. Ylli i «Stranger Things», në debutimin e tij në Broadway si djali Trip, quhet «shpërthimi» i mbrëmjes pothuajse nga të gjithë — The Hollywood Reporter e cilëson interpretimin e tij si aktimin më të mirë të shfaqjes, ndërsa The Guardian shkruan se Keery «meriton çmimin e zbulimit të sezonit, një aktor që nuk duhet ta lërë kurrë skenën». Edhe New York Stage Review i quan Keery-n dhe Lily Rabe-n — e prekur dhe tronditëse si vajza Brooke — «lojtarët më të vlefshëm» të mbrëmjes, përpara emrave të mëdhenj të afishës.

Për Julia Louis-Dreyfus, në debutimin e saj në Broadway si matriarkja Polly Wyeth, mendimet ndahen në mes. Variety e quan shfaqjen «një pjesë tronditëse teatri» me një ansambël që funksionon pa të çara, dhe The Guardian e përshkruan Louis-Dreyfus-in si «të përsosur», me kthimet e saj drejt ftohtësisë «vërtet rrëqethëse». Por Frank Scheck i New York Stage Review mendon se ajo duket «e gabuar në rol»: shënon të qeshura të mëdha me mjeshtërinë e saj komike, por nuk përcjell plotësisht natyrën hakmarrëse të personazhit; edhe Allison Janney, në rolin e motrës alkoolike Silda, vlerësohet si shumë argëtuese, por jo plotësisht bindëse. Nota të larta, ndërkaq, merr Ed Harris si patriarku Lyman: Time Out New York e quan «të shkëlqyer», dhe skena e tij e «vdekjes së rreme» në aktin e parë përshkruhet si momenti që «rrëzon sallën».

Në skajin tjetër qëndrojnë USA Today, që shkruan se yjet «nuk u shkrinë kurrë si ansambël» dhe se fishekzjarrët «shuhen para se të ndizen», The Independent, sipas së cilës kastit i mungon kimia për ta mbajtur dramën familjare — edhe pse skenografia e Scott Pask-ut quhet mahnitëse — dhe New York Post, që e cilëson produksionin «të pakoordinuar». Helen Shaw e The New York Times, ndërkaq, e përmbledh me një fjali qëndrimin e mesëm të kritikës: mund të mos ia vlejë shuma e majme e biletës vetëm për Louis-Dreyfus-in, «por është gjithsesi madhështore ta gjesh atë në Broadway».