Zbulohet sekreti i forcës së kockave, një molekulë mposht osteoporozën

E pranishme tek miliona njerëz në të gjithë Evropën, shumica e të cilëve janë gra, osteoporoza mbetet një nga patologjitë më të përhapura dhe më pak të studiuara, shkruan tech.everyeye.it.

Një ekip nga Universiteti i Leipzigut tani ka identifikuar një objektiv biologjik të lënë pas dore, receptorin GPR133, i cili mund të ndryshojë qasjen ndaj sëmundjes.

GPR133, receptori në qendër të kërkimit

GPR133 i përket familjes së receptorëve GPCR, proteina të sipërfaqes qelizore që funksionojnë si sensorë biologjikë.

Pavarësisht se është ndër objektivat më të shfrytëzuara të ilaçeve në mjekësinë moderne, nëngrupi GPR133 kishte mbetur i margjinalizuar nga kërkimi.

Studimi gjerman tregoi se minjtë me ndryshime gjenetike të këtij receptori zhvilluan një humbje të hershme të dendësisë së kockave të ngjashme me osteoporozën njerëzore. Prandaj, GPR133 është një rregullator qendror i forcës skeletore.

Si ndikon në kockë

Kocka është një ind që rinovohet vazhdimisht, i qeverisur nga dy lloje qelizash: osteoblastet, të cilat ndërtojnë inde të reja, dhe osteoklastet, të cilat eliminojnë indet e vjetra.

Kur GPR133 aktivizohet, ajo stimulon të parën dhe ngadalëson të dytën, duke zhvendosur ekuilibrin drejt formimit të kockave.

Receptori gjithashtu i përgjigjet stimujve mekanikë si lëvizja dhe presioni, duke sugjeruar një lidhje të drejtpërdrejtë midis aktivitetit fizik dhe cilësisë së kockave.

AP503 dhe testet paraklinike

Ekipi më pas identifikoi përmes shqyrtimit kompjuterik një molekulë të quajtur AP503, e aftë të aktivizojë artificialisht GPR133. Në testet paraklinike, substanca prodhoi një rritje të konsiderueshme të forcës së kockave si në subjekte të shëndetshme ashtu edhe në modelet e osteoporozës.

Të dhënat paraprake tregojnë gjithashtu një efekt pozitiv në forcën e muskujve, një aspekt thelbësor për uljen e rrezikut të rrëzimeve tek të rriturit e moshuar.

Perspektivat për trajtimin e osteoporozës

AP503 nuk është testuar ende tek njerëzit, por gjetjet e grupit të Leipzig, fryt i më shumë se një dekade pune, tregojnë një drejtim të qartë: synimin e një receptori të vetëm për të nxitur rindërtimin e kockave në vend që thjesht të ngadalësojë humbjen e kockave.  /os/