Kramatorsku, “brezi i fundit i kalasë”: Rusia nuk e merr dot, por po e zbraz me dronë e bomba

Kramatorsku po bëhet i pabanueshëm: qyteti që forcat ruse nuk po arrijnë ta marrin me sulm po zbrazet nga dronët FPV që gjuajnë civilët në rrugë dhe bombat glide që shkatërrojnë shtëpitë — siç njofton The Times në reportazhin e publikuar sot.

Kramatorsku, në rrethinat lindore të Ukrainës më pak se 10 kilometra nga fronti rus, është zemra e “brezit të kalasë” — pengesa e fundit e madhe mbrojtëse e Ukrainës në Donbas, çmimi pa të cilin Vladimir Putin ka refuzuar të ndalojë pushtimin. Përparimi rus në Donbas është ngadalësuar aq shumë sa, me ritmin aktual, rusët nuk mund ta marrin qytetin në më pak se një vit — dhe gjithë rajonin në më pak se gjashtë.

Por atë që nuk po fitohet me luftë po tentohet të merret me terror: dronët FPV (first-person-view) gjuajnë civilët, ndërsa bombat glide rrafshojnë pallatet. Kablot e fibër-optikës së dronëve kanë mbuluar rrugët e qytetit, një grafit shkruan “Nuk do t’i fal kurrë plehurat ruse për atë që i bënë Kramatorskut”, ndërsa çatia dhe kulla e kishës së Lindjes së Shën Gjon Pagëzorit u dëmtuan rëndë nga një sulm rus këtë javë, shkruan The Times.

Galina, 70 vjeçe, u evakuua të mërkurën pasi njësia e onkologjisë në spitalin ku kurohej për kancer gjiri u godit dhe u mbyll. “Kramatorsku po vdes,” thotë ajo. “Për të mbijetuar, duhej të largohesha.” Me të njëjtin furgon po largohet edhe Valentina, 85 vjeçe, e cila nxirret me barelë drejt ambulancës për në Lozova: “Nuk dua të shkoj askund më. Do të kisha preferuar të vdisja në shtëpi.”

Familja Petrone u evakuua të mërkurën pasi një bombë glide goditi shtëpinë e tyre këtë javë: “Kemi qenë me fat që na mori vetëm dritaret,” thotë Alona. Burri i saj shkoi para në Lozova për t’u gjetur strehim. “Sigurisht që do të donim të ktheheshim, por nuk e dimë se çfarë do të ndodhë me Kramatorskun. Nuk mendoj se ka shpresë. Mendoj se do të shkatërrohet plotësisht si Druzhkivka dhe Kostyantynivka.” Ndërkaq Yuri, 60 vjeç, zbret me bastun tetë kate shkallësh: “Në ndërtesën time jam i fundit që kam mbetur. Njerëzit filluan të largoheshin në turma kur rusët filluan të godisnin ndërtesat e larta si ajo,” thotë duke treguar një bllok fqinjë me një vrimë masive. “Isha i frikësuar se do të digjesha i gjallë.” Ai kujton kur separatistët e mbështetur nga Rusia e pushtuan Kramatorskun në 2014 për tre muaj — pas asaj, Ukraina filloi të ndërtonte brezin e kalasë.

Qyteti po shkëputet nga jeta normale: hekurudhat e Ukrainës ndaluan shërbimet për në Kramatorsk në fund të vitit të kaluar, qendra e transfuzionit të gjakut ndaloi pranimin e dhuruesve më 10 gusht, katër zyra postare pezulluan punën dhe farmacia “Zdravitsa” mbylli degët. Popullsia ra në rreth 42,300 në fillim të gushtit — nga 200,000 para pushtimit — dhe në 25,000 nga mesi i shtatorit, ndërsa qyteti u riklasifikua nga zonë “hostilitetesh të mundshme” në zonë aktive luftarake. Më 20 shtator, një sulm rus goditi një ish-çerdhe që po përdorej si qendër evakuimi nga organizata ndihmëse Proliska. Ishte e dielë — dita e vetme që nuk bëheshin evakuime: “Përndryshe do të ishte gjakderdhje,” thotë Serhii Garanov, shoferi i furgonit të blinduar të evakuimit. “Ata po gjuajnë shpëtimtarët.”