«After God» hapet në Circa Theatre të Wellington-it: drama verbatim e Stuart McKenzie-t dhe Miranda Harcourt-it për besimin pas Zotit

Një dramë e re verbatim për besimin, dyshimin dhe atë që mbetet «pas Zotit» ka hapur sezonin në Circa Theatre të Wellington-it, në Zelandën e Re. «After God», e shkruar nga Stuart McKenzie dhe e vënë në skenë nga vetë McKenzie së bashku me Miranda Harcourt-in, luhet në sallën Circa One nga 17 tetori deri më 14 nëntor, siç njofton kritiku Simon Sweetman në revistën e tij «Sounds Good!», i cili e ndoqi shfaqjen në netët e para.

Shfaqja mban për moto fjalinë «Shpresa është një akt sfide» dhe rrjedh nga një udhëtim personal i gjatë i autorit në kërkim të fesë: McKenzie, bir i një pastori anglikan — i cili i thoshte se edhe po të mos besonte ai te Zoti, Zoti besonte tek ai — lexoi për herë të parë teologun Mark C. Taylor dyzet vjet më parë, ndërsa në vitin 2025 zhvilloi me të një seri intervistash në Zoom, nga të cilat lindi miqësia dhe vetë materiali i dramës. McKenzie dhe Harcourt janë prej rreth dyzet vjetësh ndër emrat kryesorë të teatrit verbatim, me veprat e mëparshme «Transmission» dhe «Transmission: Beta», kushtuar pandemisë.

Në skenë, personazhi «Stuart» interpretohet kryesisht nga Andrew Paterson, ndonëse pothuajse i gjithë kasti e mishëron me radhë autorin, ndërsa teologu Mark C. Taylor përfaqësohet nga Michael Hurst. Sipas «Sounds Good!», udhëtimi i personazhit kalon nga Amerika në Nepal dhe në Christchurch, mes figurash fetare, akademikësh, nënës së autorit, një shoferi Uber-i dhe madje disa vargjesh nga këngëtarja Bonnie Raitt — të gjithë personazhe realë, të paktën dy duzina me emër, plus një duzinë tjetër figurash dytësore.

Aktorët Roy Clark, Kali Kopae dhe Tara Canton ndërrojnë secili gjysmë duzine rolesh e personash, ndërsa muzika e kompozitorit William Philipson, skenografia e Mark McEntyre-t, ndriçimi i Natasha James-it dhe zëri i Chris Ward-it e mbajnë ritmin e shpejtë të dialogut. Kritika veçon veçanërisht Canton-in, e aftë të kalojë brenda pak sekondash nga një moshë, gjini apo theks te tjetri, pa ndryshuar kostum, si dhe dyshen Paterson–Hurst, që mbajnë mbi supe dy personazhet kryesore të rrëfimit.

Sweetman e përshkruan «After God» si një vepër «bukur të rëndë», që kërkon vëmendje të plotë dhe lë spektatorin me një sërë pyetjesh për të medituar pas daljes nga salla: sipas tij, shfaqja kujton se koncepte si «Zoti», «lutja» apo «besimi» nuk kanë pse të jenë domosdoshmërisht fetare, por u përkasin të gjithëve. Drama qëndron në programin e Circa One deri më 14 nëntor.