Bristol Old Vic e çon teatrin në klasa: turne falas në 19 shkolla kundër «emergjencës» së aksesit në art

Salla e shkollës City Academy në Bristol nuk është një skenë e praruar teatri, por pikërisht aty, mes nxënësve të komuniteteve shumëkulturore të St Pauls, Easton dhe Lawrence Hill, gjashtë aktorë të rinj hapën shfaqjen «A Brit?ish Museum» me një pyetje që e përshkon gjithë dramën: çfarë do të thotë të jesh i ri në Britani në vitin 2026? Shfaqja është pjesë e turneut me të cilin Bristol Old Vic po e çon teatrin drejtpërdrejt në klasa, përballë asaj që drejtuesit kombëtarë e kanë quajtur «emergjencë» për aksesin në art, siç njofton The Guardian.

Kompania e re MIB260 e Bristol Old Vic po turneon dy drama të reja në shkollat e mesme të qytetit dhe rrethinave, pa asnjë kosto për shkollat. Një thirrje në rrjetet sociale për shkollat e interesuara mori përgjigje të madhe, dhe synimi fillestar për rreth 1,000 nxënës është zgjeruar: tani pritet të përfshihen deri në 4,000 të rinj në 19 shkolla të mesme, si dhe grupe të nxënësve që arsimohen në shtëpi dhe nxënës në arsimin spitalor.

Drama 30-minutëshe «A Brit?ish Museum» e Muneera Pilgrim, e shkruar posaçërisht për shkollat, lëviz nga një debat i klasës së nëntë mbi sistemin e nderimeve te një vizitë muzeu ku ekspozitat mbi historinë koloniale shoqërohen nga kënga «Who Do You Think You Are» e Spice Girls. Mes flamujve britanikë në sfond dhe referencave për peshkun me patate, David Attenborough-n dhe kombëtaren e Anglisë, personazhi kryesor pranon se ndoshta nuk do ta ngrejë flamurin në turneun e ardhshëm, sepse flamujt, sipas tij, duhet të jenë për bashkim.

Zgjedhja e City Academy nuk është e rastësishme: nga 970 nxënësit e saj në vitin shkollor 2024/25, 44.3 për qind e flasin anglishten si gjuhë shtesë, përballë mesatares kombëtare prej 19.2 për qind, dhe pak më shumë se gjysma kanë pasur të drejtën e vakteve falas në shkollë. Drejtoresha e angazhimit në Bristol Old Vic, Lucy Hunt, thotë se gjithnjë e më pak fëmijë vijnë në teatër dhe se ata që vijnë janë zakonisht nxënës të dramës ose nga familje të shtresës së mesme — prandaj çuarja e shfaqjeve në shkolla i arrin të gjithë. Mësuesja e dramës Beccy Pearce shton se biletat marrin një pjesë të madhe të buxhetit të shkollës, pa llogaritur transportin dhe burokracinë e sigurisë.

Reagimi i nxënësve duket se i jep të drejtë nismës: Elizabeth Yeboah, 12 vjeçe, tha se i pëlqeu që shfaqja ngriti temën e racizmit, të cilën shumë fëmijë e përjetojnë, dhe se e bëri të dojë të shkojë më shpesh në teatër, ndërsa Bethany Davis-Croshaw, 13 vjeçe, vlerësoi se teatri i gjallë i përcjell temat e ndërlikuara shoqërore shumë më mirë se mësimi në klasë. Në fund, vetë Pilgrim u përgjigj pyetjeve të nxënësve dhe, e pyetur për frymëzimin e saj, tha: «Më frymëzojnë historitë që nuk dëgjohen».