Butrinti, Midis te sotmes dhe te ardhmes

Sot, me marifetet e zakonshme të burokracisë, kartonat e baballarëve të Kombit dhe pafytyrësinë e atyre që duhet ta mbrojnë, bejne ndryshime ligjore të qepura sipas interesave të ditës. Jo nga pa aftesia apo varferia perkundrazi, Kufijtë e mbrojtjes po rrudhen nga vete Shteti i cili shtron udhen qe betoni të marshojë mbi një nga peizazhet më të çmuara të Shqipërisë.

Në vendet ku toka ende fsheh historinë, kërkohet të mbillen vila. Aty ku arkeologjia pret të zbulojë qytete të humbura, synohen pishina.

Në Kalivonë, ku prehen gjurmët e një qyteti antik ende të pashpalosur me te madh se vete Butrinti dhe me te hershem se vete Troja, projektohet nje resort i ardhshem.

Ne Diapor atje ku nje Vile a madhe romane mund te kete qene pjese e prones se Pompon Atticus-i te famshëm dhe ku Ciceroni kalonte kohen mes librave te tij, projektohen pishina dhe fitime të shpejta.

Mjerisht, nuk është hera e parë që në Shqipëri një gur antik vlen më pak se një metër katror beton. Por rrallëherë shpërfillja ka qenë kaq e hapur. Ata që kanë për detyrë të mbrojnë trashëgiminë kombëtare heshtin. Disa heshtin nga frika, të tjerë nga bindja, e ca nga përfitimi. Heshtja e tyre është po aq e rëndë sa zhurma e ekskavatorëve që presin urdhrin për të hyrë ne kete pejsazh antik

Na thuhet se zhvillimi kërkon sakrifica. Por kombet e qytetëruara nuk sakrifikojnë historinë për luksin e pak vetëve. Nuk varrosin qytetet antike për të ngritur resorte. Nuk shesin kujtesën e tyre për një bilanc fitimesh.

Butrinti nuk është pronë e qeverive kalimtare, e fondacioneve, e investitorëve apo e administratave të radhës. Butrinti është trashëgimi e popullit shqiptar dhe e qytetërimit botëror. Askush nuk ka mandat moral ta zvogëlojë, ta copëtojë apo ta përdorë si monedhë shkëmbimi për interesa të ngushta.

Prandaj protestojne te rinjte ne shesh.

Protestojnë kundër rrudhjes së zonave të mbrojtura.

Protestojnë kundër betonizimit të peizazheve te Shqiperise.

Protestojnë kundër heshtjes së institucioneve që janë ngritur për të mbrojtur trashëgiminë dhe jo për ta përcjellë drejt shkatërrimit.

Protestojnë sepse një komb që nuk mbron kujtesën e tij, nuk mbron as të ardhmen e vet.

Butrinti Homerik është një copëzë Shqiperie e cila duhet mbrojtur me cdo kusht pasi Historia nuk duhet të varroset nën beton.

Prandaj kjo proteste eshte historike. Lum ai qe behet pjese pasi një ditë historia do ta falenderojë.