Ikja e paqtë e profesor Ali Xhikut

Ali Xhiku iku qetësisht, ashtu siç jetoi: pa zhurmë, me dinjitet, me shumë krenari dhe me një fisnikëri të rrallë, duke lënë pas një jetë të tërë të përkushtuar dijes, letërsisë dhe njeriut.

Në një kohë kur fjala shpesh rrezikon të humbasë peshën e saj, Profesor Ali Xhiku mbeti një zë i qëndrueshëm i mendimit të argumentuar, i kërkimit shkencor dhe i etikës akademike.

Ai nuk e konceptoi kurrë dijen si privilegj, por si mision.

Për dekada me radhë, ai kontribuoi në formimin e brezave të studentëve, duke u përcjellë jo vetëm njohuri mbi historinë e letërsisë shqipe, por edhe një metodë të të menduarit kritik, të mbështetur në ndershmëri intelektuale dhe përgjegjësi kulturore.

Ndaj ai qe e mbeti gjithmonë ndër pedagogët më të dashur dhe më të nderuar për studentët e fakultetit të filologjisë.

Kontributi i tij më i spikatur lidhet me rishikimin dhe thellimin e historiografisë së letërsisë shqipe, të cilën e trajtoi si një proces kompleks kulturor dhe estetik, duke e vendosur në një perspektivë më të gjerë interpretative e krahasimtare.

Përmes veprës së tij studimore, ai pasuroi ndjeshëm metodologjinë e studimeve letrare në Shqipëri dhe ofroi qasje të reja në leximin e traditës letrare shqiptare.

Veprat e tij mbeten referenca të rëndësishme në fushën e historiografisë se letërsisë shqipe, dëshmi e një pune të palodhur, kulture të gjerë dhe përkushtimi të vazhdueshëm ndaj së vërtetës shkencore.

Përtej botimeve akademike, trashëgimia e tij jeton në formimin e studentëve, në mendimin kritik që ai kultivoi dhe në respektin që fitoi në rrethet shkencore dhe intelektuale.

Profesor Ali Xhiku i përkiste atij brezi intelektualësh për të cilët autoriteti buronte nga dija dhe integriteti moral, jo nga protagonizmi.

I qetë në arsyetim, i qëndrueshëm në bindje dhe i përkushtuar ndaj kulturës dhe arsimit, ai la pas një model të rrallë të studiuesit dhe pedagogut.

Ndarja nga jeta e Profesor Ali Xhikut përbën një humbje të madhe për familjen, miqtë, kolegët, për botën akademike dhe studimet letrare, ndërsa vepra dhe trashëgimia e tij do të mbeten pjesë e çmuar e kujtesës kulturore kombëtare, sepse ajo është vepra e një studiuesi që i kushtoi jetën kulturës dhe dijes shqiptare.