Kryeministrat vijnë dhe shkojnë, komuniteti mbetet

“Duhet të mësojmë të jetojmë së bashku si vëllezër, përndryshe të gjithë humbasim si të marrë.”
— Martin Luther King Jr.

Komunitetit shqiptar në Michigan mesoi në mënyrë diskrete për vizitën e kryeministrit Rama në Michigan. Edi Rama nuk vjen në Michigan në një moment politik normal. Ai vjen pas më shumë se 13 vitesh në pushtet dhe tashmë në mandatin e tij të katërt si kryeministër. Ai vjen këtu mbas një kolapsi total në ekonomi dhe mirëqënien e shqiptarëve, në rendin publik, në luftën kundër korrupsionit qeveritar dhe të administratës dhe pas një dështimi në politikën e jashtme sidomos në lidhje me Kosovën. Ai vjen në Michigan mbasi nga Shqipëria janë larguar në 13 vite 1.3 milionë shqiptarë të pakënaqur me jetën në Shqipëri. Edi Rama vjen në Michigan mbas më shumë se 110 ditësh të një protestë e përditshme kundër qeverisë së tij, ku protestuesit kanë kërkuar dorëheqjen e Ramës dhe të qeverisë.

Mbas kesaj panorame të qeverisjes së Ramës, njerëzit këtu pyesin me të drejtë se mbi çfarë morali qytetar dhe logjikë normale, një grusht shqiptarësh në Michigan kanë marrë përsipër të presin Edi Ramën, për më tepër të flasin në emër të komunitetit shqiptar të Michiganit, kur mënyra e organizimit të takimit ngre një kontrast të fortë me këtë pretendim për përfaqësim.

Takimi nuk është shpallur publikisht për komunitetin dhe nuk është organizuar si aktivitet me hyrje të lirë. Ftesat janë shpërndarë në mënyrë të përzgjedhur, kryesisht tek individë që organizatorët i konsiderojnë simpatizantë apo mbështetës të Partisë Socialiste dhe Edi Ramës.

Ka informacione të shumta se disa prej të ftuarve kanë hezituar të marrin pjesë ose nuk u janë përgjigjur ftesave, ndërsa organizatorët kanë vazhduar t’i telefonojnë në mënyrë të përsëritur, deri në bezdi. Të tjerëve u është bërë presion për të marrë pjesë se sbën. Ka zëra se janë ofruar deri në $1000 për të marrë pjesë në takim.

Edhe më serioze janë rastet e presionit dhe kërcënimeve ndaj disa kundërshtarëve të Edi Ramës, me qëllim që të mos protestojnë, të mos flasin dhe të mos shkruajnë kundër tij në rrjetet sociale.

Të dashur organizatorë të pritjes, nëse takimi është partiak, quajeni takim partiak. Nëse po organizoni një pritje private, quaje pritje private. Por nëse shpallni se po vjen kryeministri i Shqipërisë, nuk mund të përzgjidhni pjesëmarrësit sipas bindjeve politike, të ftoni një pjesë dhe të lini jashtë një pjesë. Nuk mundeni ta organizoni pritjen e Edi Ramës larg syrit të publikut dhe në fund ta shisni aktivitetin si “takim me komunitetin shqiptar të Michiganit.”

Komuniteti shqiptar nuk është një listë të ftuarish. Komuniteti përfshin edhe ata që duartrokasin Edi Ramën, edhe ata që protestojnë kundër tij. Askush, as organizatorët e pritjes dhe as organizatorët e protestës nuk kanë monopolin e përfaqësimit të shqiptarëve të Michiganit.

Prandaj këshilla ime për ata është kjo: hapini të gjitha sallat e Hotelit Marriott në një të vetme, pritni aty 2000 shqiptarë, Kryeministri është i të gjithëve. Secili ka pyetjet e tij dhe Edi Rama duhet a ketë kurajon dhe aftësinë për t’u përgjigjur.

Ardhja e Ramës në Michigan nuk mund të reduktohet në fotografi, duartrokitje dhe një gjysmë-sallë me njerëz të përzgjedhur per lepe-peqe. Nëse vjen si Kryeministër i Shqipërisë, ai vjen edhe përballë shqiptarëve që nuk pajtohen me qeverisjen e tij.

Unë personalisht kam kontaktuar një nga organizatorët dhe i kam kërkuar teë marr pjesë, kam edhe unë pyetjet e mia. Por ftese nuk kam marrë. Pse kanë frigë nga pyetjet?! Ne që jetojmë për dekada në Amerikë kemi mësuar këtë që nuk është nevoja të përjshtosh apo të heshtësh kundërshtarin për të mbrojtur bindjet e tua.

Ju organizatorë të pritjes i shijoni të mirat dhe demokracinë ë Amerikës, por nga ana tjetër aplikoni standarte shqiptare të politikës. Prandaj nuk është vetëm qeverisja e Edi Ramës shkaku që po e ndez protestën, por edhe mënyra e pritjes dhe organizimit tuaj. Ndërsa ju po e ndani komunitetin shqiptar mëdysh, ju harroni se në Amerikë nuk duhet të kërkosh lejen e një partie shqiptare për të folur, nuk duhet të kesh frikë të shkruash kundër një Kryeministri dhe nuk duhet të mendosh dy herë përpara se të dalësh në protestë me një pankartë.

Te Dielen në orën 4 mbasdite, jashtë sallës ku Edi Rama do të pritet nga mbështetësit e tij, do të jetë edhe një pjesë tjetër e komunitetit, mbase më e madhe, që ka zgjedhur të mos heshtë. Ata mbase kanë 1001 më shumë arsye për të protestuar sesa ata që ju prin krenaria, servilizmi apo interesi për një pozitë këtu, në Pukë apo gjetkë. Nëse brenda sallës Rama do të dëgjojë duartrokitje, nga jashtë saj do të dëgjojë një fjalor të pasur kundërshtues zërash dhe pankartash. Në fund të fundit kjo nuk është ndonjë tabu por është demokraci.

Megjithatë të dashur miq, përtej organizimit të keq dhe pritjes selektive, objektivi i protestës duhet të jetë Edi Rama dhe qeverisja e tij, jo shqiptari që hyn në sallë për ta takuar. Po kështu, askush që hyn në atë sallë nuk duhet ta konsiderojë armik shqiptarin që qëndron jashtë me një pankartë.

Mes shqiptarëve të Michiganit duhet të ekzistojë një vijë e kuqe: jo kërcënime, jo presione, jo provokime, jo sharje personale, jo konflikt fizik. Kritikoni ashpër Ramën, jo shqiptarin përballë jush, shajeni Ramën por mos e shani shqiptarin përballë jush. Mund të jemi kundërshtarë politikë pa u bërë armiq njerëzorë.

Edi Rama mbase është i interesuar që të përçajë komunitetin tonë në Michigan, por komuniteti ynë duhet ta shmangë me çdo kusht importimin në Michigan të konfliktit dhe polarizimit politik të Shqipërisë.

Për dekada, shqiptarët e Michiganit kanë jetuar në një harmoni që politika shqiptare shpesh nuk ka ditur ta krijojë. Nuk kemi ardhur në Amerikë për të sjellë me vete armiqësitë politike të Shqipërisë. Kemi ardhur për të ndërtuar një jetë dhe një komunitet më të mire sipas një kulture të re Amerikane.
Martin Luther King Jr. ka thënë:
“We must learn to live together as brothers or perish together as fools.
Duhet të mësojmë të jetojmë së bashku si vëllezër, përndryshe të gjithë humbasim si të marrë.”

Të hënën Rama ikën, por ne mbetemi këtu. Kjo është ajo që duhet të kujtojmë të dielën. Të hënën do të jemi përsëri fqinjë. Do tw takohemi në të njëjtat kisha e xhami, në festat kombëtare, festivalet, shkollat shqipe, dasmat dhe gëzimet familjare. Fëmijët tanë rriten së bashku. Bizneset tona bashkëpunojnë. Kur një familje shqiptare ka nevojë, rrallë pyesim nëse është socialiste apo demokrate. Kjo është një pasuri që nuk duhet ta humbasim për asnjë politikan.

Le ta presë Ramën kush dëshiron. Le të protestojë kundër tij kush dëshiron. Le të debatojmë sa të duam për politikën, qeverinë dhe të ardhmen e Shqipërisë, le të ndahemi në mendime, por jo si shqiptarë. Prandaj nuk ia vlen që një vizitë politike prej disa orësh të shkatërrojë marrëdhënie të ndërtuara për dekada. Shqipëria ka mjaftueshëm konflikt politik, nuk kemi nevojë ta importojmë atë në Michigan.

Sepse të hënën, kur kamerat të jenë fikur, kur takimi të ketë përfunduar, kur protesta të jetë shpërndarë dhe Edi Rama të jetë larguar nga Michigan-i, ne do të vazhdojmë të jetojmë këtu, pranë njëri-tjetrit.

Kryeministrat vijnë dhe shkojnë. Komuniteti mbetet.