Rikthimi i tankerëve në Hormuz nuk po e ndal rënien e obligacioneve: Brent në 102 dollarë, hipotekat amerikane mbi 7%

Rikthimi i tankerëve të naftës përmes Ngushticës së Hormuzit duhej të ulte çmimet e naftës, benzinës e dizelit, të zbutte inflacionin dhe të ulte kostot e huamarrjes në botë. Por nuk po ndodh, siç raporton The Wall Street Journal. Edhe pse forcat amerikane e kanë konsumuar aftësinë e Iranit për të sulmuar tankerë e infrastruktura energjetike dhe dërgesat po rimëkëmben drejt niveleve të para-luftës, indeksi global i naftës bruto u hodh me 4.4% të enjten në 102.31 dollarë fuçia. Çmimet mesatare të benzinës në SHBA, sipas AAA-së, po rrinë mbi 4.41 dollarë galloni, ndërsa yield-i i obligacionit 10-vjeçar të Thesarit amerikan shënoi këtë javë nivelin më të lartë në 24 vjet.

Pas kësaj qëndrojnë kërcënime të ndërthurura që vazhdojnë ta shtrëngojnë tregun e naftës: vlerësimet për trafikun në Hormuz ndryshojnë dhe tregtarët kanë frikë se një ripërshkallëzim mund t’i ngushtojë sërish furnizimet; rebelët Huthi kërcënojnë rrugët detare që mbartin naftë përgjatë Gadishullit Arabik; dhe larg tyre, fushata ajrore ukrainase po godet rafineritë ruse, që historikisht kanë qenë “fabrika dizeli” për shumë ekonomi industriale. Këto faktorë po rrisin koston e transportit të naftës dhe prodhimit të karburanteve — nga makinat e kamionët te avionët komercialë e pajisjet bujqësore — duke dërguar valë inflacioniste në Amerikë që mund të zgjasin përtej zgjedhjeve të ndërmjetme të nëntorit dhe duke e detyruar Rezervën Federale të mendojë rritje të reja të normave të interesit.

Sipas analistëve të Morgan Stanley-t, eksportet e naftës bruto nga Lindja e Mesme kohët e fundit kanë qenë vetëm 7% nën nivelet e para-luftës, por të dhënat mbeten të mjegullta: shumë tankerë i fikin sistemet e gjurmimit ose transferojnë ngarkesat mes anijeve për të shmangur kërcënimet. Siç thekson tregtarja Rebecca Babin nga CIBC Private Wealth, “është vërtet e paqartë”. Më e mprehtë është goditja në produktet e rafinuara: J.P. Morgan vlerëson se eksportet e benzinës, dizelit dhe karburantit të avionëve nga rajoni mbeten rreth 40% nën nivelet e para-luftës. Kostot e transportit janë shpërthyer — udhëtimi prej rreth 21 ditësh i supertankerëve nga Lindja e Mesme në Kinë kushton tani ekuivalentin e 35 dollarëve për fuçi, nga më pak se 7 dollarë para luftës, sipas Argus-it, pasi shumë anije marrin rrugën e gjatë rreth Afrikës për t’i shpëtuar kërcënimit të Huthi-t. Në Nju Jork, kontratat e ardhshme të dizelit po shiten rreth dyfishin e çmimit të naftës bruto, me diferenca rekord; 48% e drejtuesve të kompanive energjetike besojnë se do të duhen të paktën një vit që diferenca dizel-naftë të normalizohet në nivelet e vitit 2025, sipas një sondazhi të Rezervës Federale të Dallasit.

“Ende ka një ndjeshmëri të lartë në tregje nëse ka përparim drejt një marrëveshjeje formale mes SHBA-së dhe Iranit, apo për mundësinë e ndërprerjeve të reja,” tha Arend Kapteyn, kreu global i ekonomisë në UBS Investment Bank. Ndërkohë, presidenti Trump pret që Teherani të mos bëjë marrëveshje deri pas zgjedhjeve të ndërmjetme — dhe privatisht u ka thënë ndihmësve se pret t’i rifillojë bombardimet pasi amerikanët të votojnë, sipas raportimit të gazetës. Megjithatë, analistët besojnë se çmimet e energjisë nuk janë ende aq të larta sa të detyrojnë një ngadalësim të madh të ekonomisë, të nxitur nga bumi i inteligjencës artificiale dhe tregu rekord i aksioneve — dhe strategjia Seema Shah nga Principal Asset Management paralajmëron se yield-et mund të ngjiten edhe më lart.