«Twelfth Night» në Sheffield Crucible merr katër yje: Malvolio i Mathew Horne vjedh skenën në komedinë fizike të Jamie Glover

Komedia e William Shakespeare «Twelfth Night» ka mbërritur në skenën e Sheffield Crucible në një produksion të ri me regji të Jamie Glover, dhe kritika e parë e madhe është pozitive: BroadwayWorld e vlerëson shfaqjen me katër yje, duke veçuar komedinë fizike, ndriçimin shpikës dhe muzikën drejtpërdrejt, edhe pse jo çdo zgjedhje krijuese e arrin plotësisht qëllimin.

Historia mbetet ajo klasikja: një anijembytje ndan binjakët Viola dhe Sebastian; Viola, e maskuar si djaloshi Cesario, hyn në shërbim të Dukës Orsino, Olivia bie në dashuri me Cesarion, ndërsa vetë Viola dashurohet me Orsinon — një rrjet keqkuptimesh identiteti dhe dashurie të njëanshme. Sipas BroadwayWorld, rrëfimi mbetet kryesisht i qartë, edhe pse disa pjesë ecin më ngadalë seç duhet dhe i prishin ritmin produksionit.

Vëmendjen kryesore e merr Mathew Horne në rolin e Malvolios: hyrja e tij e parë me çorapet e famshme të verdha përshkruhet si një nga momentet komike më të paharrueshme të mbrëmjes, ku kostumi bëhet zgjatim i lojës së tij fizike të ekzagjeruar. Në kast janë edhe Justina Kehinde si Olivia dhe Bebe Sanders si Viola, ndërsa dyshja Milo Twomey (Sir Toby Belch) dhe James Chetwood (Sir Andrew Aguecheek) vlerësohet për kiminë skenike; Katie Wimpenny shquhet si Maria, me ecje karakteristike, mimikë ekspresive dhe kohë komike të saktë. Edhe sekuenca e shpatave, me regji luftimi të Yarit Dor, përmendet si një kulm i koreografisë komike.

Te pjesa skenike, skenografia e Amanda Stoodley-t — dysheme me kalldrëm guri dhe stola guri të lëvizshëm — punon mirë me skenën “thrust” të Crucible-it, ndërsa ndriçimi i Richard Howell-it sjell një element rrethor që ndryshon nga diell në hënë për të shënuar kohën dhe një dritë vertikale që, gjatë burgosjes së Malvolios, krijon iluzionin e një kafazi vetëm me dritë. Muzika e kompozuar dhe drejtuar nga Genevieve Dawson, me muzikantë të dukshëm në skenë, vlerësohet si e integruar me shije gjatë gjithë shfaqjes. Kritika vëren megjithatë mangësi: batutat nxitohen shpesh pa i lënë publikut kohë të reagojë, ritmi është i pabarabartë dhe kostumet përzihen në ngjyra e stile jo gjithmonë koherente.

Regjisori Glover e mbyll produksionin me një strukturë ciklike — çadra që hap shfaqjen rikthehet në fund — duke i dhënë asaj kohezion vizual. «Twelfth Night» luhet në Sheffield Crucible deri më 31 tetor dhe, sipas kritikës, do të kënaqë veçanërisht ata që e duan Shekspirin përmes lojës fizike, rrëfimit pamor dhe muzikës drejtpërdrejt.