Kafshët endacake në SHBA, një sfidë që prek edhe Shqipërinë

– Çdo ditë, mijëra qen dhe mace endacake në Shtetet e Bashkuara zgjohen pa e ditur nëse do të gjejnë ushqim, ujë të pastër, strehë apo siguri.

Disa prej tyre dikur kishin një shtëpi dhe u braktisën. Të tjerë kanë lindur në rrugë dhe nuk kanë njohur kurrë ngrohtësinë e një familjeje apo sigurinë e një vendi ku mund të flenë.

Për këto kafshë, mbijetesa është një betejë e përditshme. Uria, sëmundjet, plagët, temperaturat ekstreme, trafiku dhe rreziqe të tjera janë pjesë e realitetit të tyre.

Shpesh, jeta e tyre varet nga një kalimtar që lë ushqim, një shpëtimtar që ndalon për t’i ndihmuar ose një strehë e mbipopulluar që gjen sërish hapësirë për një tjetër kafshë.

Por ndihma për kafshët endacake ka hapur edhe një debat në SHBA: kush duhet të mbajë përgjegjësinë dhe të paguajë për të?

Disa argumentojnë se fondet publike duhet të përqendrohen te shërbimet për njerëzit dhe se mirëqenia e kafshëve duhet t’u lihet organizatave bamirëse, qendrave të shpëtimit dhe donatorëve privatë.

Të tjerë besojnë se edhe komunitetet kanë përgjegjësi për të reduktuar vuajtjen e kafshëve. Programet për sterilizimin me kosto të përballueshme, vaksinimin, trajtimin mjekësor dhe forcimin e shërbimeve të kontrollit të kafshëve mund të ndihmojnë në parandalimin e braktisjes dhe lindjes së kafshëve të reja në rrugë.

Edhe Shqipëria përballet prej vitesh me problemin e kafshëve endacake, veçanërisht në qytetet e mëdha dhe zonat turistike. Qentë dhe macet e rrugës shpesh mbështeten te kujdesi i qytetarëve, grupeve vullnetare dhe organizatave të mbrojtjes së kafshëve, ndërsa sterilizimi, vaksinimi, identifikimi dhe adoptimi mbeten ndër mënyrat më të rëndësishme për të frenuar rritjen e numrit të kafshëve të braktisura.

Një qasje më e qëndrueshme kërkon bashkëpunim mes institucioneve, komuniteteve dhe organizatave të mbrojtjes së kafshëve. Sepse zgjidhja nuk është vetëm të largohen kafshët nga rruga, por të parandalohet që ato të përfundojnë aty.

Ndihma për një kafshë endacake nuk është vetëm çështje e sigurimit të ushqimit për një ditë. Është edhe një përpjekje për të parandaluar që nesër të ketë një tjetër qen apo mace të braktisur.

Sepse mënyra se si një komunitet kujdeset për jetët më të pambrojtura që ndodhen mes tij tregon shumë për vlerat, përgjegjësinë dhe humanizmin e atij komuniteti.