Nga Gvozdenoviç te Daja, Elbasani nuk zgjidh problemin e vjetër! Mazari dhe Nikaj mbajnë peshën e sulmit

Elbasani ka një problem që nuk është shfaqur vetëm në javët e fundit, por e ka shoqëruar skuadrën përgjatë këtij sezoni: mungesa e efikasitetit përpara portës kundërshtare.

Verdheblutë arrijnë të ndërtojnë aksione, të krijojnë raste dhe të afrohen shpesh në zonën kundërshtare, por në momentin vendimtar nuk po tregojnë gjithmonë saktësinë e duhur. Ky është një shqetësim që ka qenë i pranishëm edhe gjatë periudhës kur skuadra drejtohej nga Ivan Gvozdenoviç dhe që vijon të jetë i dukshëm edhe pas ardhjes së Glen Dajës. Ndryshimi i trajnerit ka sjellë një reagim në rezultate, por një nga problemet kryesore të ekipit ende nuk është zgjidhur plotësisht.

RASTET KRIJOHEN, GOLAT MUNGOJNË – Një nga elementët që bie në sy te Elbasani është se skuadra nuk ka vështirësi të mbërrijë në zonën kundërshtare. Në shumë ndeshje verdheblutë kanë prodhuar situata të mira shënimi, kanë gjetur hapësira dhe kanë pasur mundësi për të ndryshuar rezultatin. Megjithatë, jo gjithmonë këto raste janë shndërruar në gola. Humbja e rasteve të pastra dhe mungesa e qetësisë në momentin e fundit kanë bërë që skuadra të mos marrë gjithmonë shpërblimin e duhur për lojën që zhvillon. Në futboll, krijimi i rasteve është një tregues i rëndësishëm i potencialit ofensiv, por efikasiteti është ai që përcakton rezultatin. Elbasani mund të dominojë momente të caktuara, të ushtrojë presion dhe të ndërtojë aksione të rrezikshme, por nëse nuk i konkretizon, rrezikon të ndëshkohet nga kundërshtari. Pikërisht kjo ka ndodhur në disa prej përballjeve të këtij sezoni, ku mungesa e saktësisë përpara portës i ka kushtuar skuadrës pikë të rëndësishme.

PROBLEM I MBARTUR – Fakti që kjo situatë është shfaqur si në periudhën e Ivan Gvozdenoviçit, ashtu edhe në ndeshjet e para të Glen Dajës, tregon se nuk bëhet fjalë për një problem të lidhur vetëm me një mënyrë loje apo me një ide të caktuar taktike. Pavarësisht ndryshimit në pankinë, Elbasani vijon të ketë nevojë për më shumë konkretizim në fazën sulmuese. Gjatë drejtimit të Gvozdenoviçit, skuadra kishte momente kur prodhonte lojë dhe gjente mundësi për të shënuar, por shpesh nuk arrinte t’i shfrytëzonte siç duhej. Edhe me Dajën, pavarësisht dy fitoreve me përmbysje ndaj Partizanit dhe Laçit, kjo çështje nuk është zhdukur. Humbja e fundit në Shkodër e rikthen vëmendjen te nevoja për të qenë më të saktë në zonën kundërshtare. Trajneri i ri ka marrë përgjigje pozitive në aspektin e karakterit dhe reagimit të skuadrës, por tashmë duhet të punojë edhe për të rritur produktivitetin e sulmuesve.

VARËSIA – Një tjetër element që e bën më të dukshëm këtë problem është shpërndarja e golave. Pas 11 javësh kampionat, të 13 realizimet e Elbasanit kanë ardhur nga vetëm tre futbollistë: Atdhe Mazari me gjashtë gola, Ardit Nikaj me pesë dhe Rubin Hebaj me dy. Pra, dy sulmuesit kryesorë kanë realizuar 11 gola, duke mbajtur mbi shpatulla pjesën dërrmuese të përgjegjësisë përpara portës. Kjo statistikë tregon se Elbasani ka gjetur te Mazari dhe Nikaj dy pika të rëndësishme referimi në ofensivë, por njëkohësisht nxjerr në pah mungesën e alternativave. Kur skuadra krijon shumë, por nuk shënon me të njëjtin ritëm, çdo rast i humbur merr edhe më shumë peshë. Për më tepër, kundërshtarët mund të përqendrojnë vëmendjen te dy sulmuesit kryesorë, duke tentuar t’u kufizojnë hapësirat dhe mundësitë.