Shpresa të reja për pacientët, imunoterapia e dyfishtë përmirëson trajtimin e kancerit të mushkërive

– Një qasje e re terapeutike po hap perspektiva të rëndësishme në trajtimin e mikrocelularit të mushkërive, një nga format më agresive të kancerit të mushkërive, shkruan focus It

Kombinimi i dy barnave imunoterapeutike ka rritur mbijetesën mesatare të pacientëve me 8,4 muaj, nga 12,7 në 21,1 muaj.

Rezultatet e studimit ndërkombëtar të fazës së tretë, DeLLphi-305, u prezantuan më 24 tetor në kongresin e Shoqatës Evropiane të Onkologjisë Mjekësore (ESMO), të mbajtur në Madrid, dhe u publikuan në revistën prestigjioze mjekësore New England Journal of Medicine.

Mikrocelulari, i njohur gjithashtu si karcinoma pulmonare me qeliza të vogla, përbën rreth 10-15% të rasteve të kancerit të mushkërive dhe shfaqet kryesisht te duhanpirësit. Kjo formë e sëmundjes karakterizohet nga përhapja e shpejtë drejt organeve të tjera dhe shpesh diagnostikohet në një fazë të avancuar, çka e bën trajtimin më të vështirë.

Një nga sfidat kryesore është rikthimi i shpejtë i rritjes së tumorit pas përgjigjes fillestare ndaj kimioterapisë. Pas një periudhe kur sëmundja duket se mbahet nën kontroll, tumori mund të rifillojë përparimin, duke kufizuar alternativat terapeutike.

Strategjia e re synon të ndërhyjë pikërisht gjatë kësaj faze të stabilizimit të përkohshëm, përpara se tumori të rifillojë zhvillimin.

Studimi, i drejtuar nga onkologu Maurice Pérol i Qendrës së Kancerit Léon Bérard në Lion të Francës, përfshiu 563 pacientë që kishin përfunduar trajtimin standard, të bazuar në kimioterapi dhe imunoterapi me durvalumab.

Pacientët u ndanë në dy grupe. Grupi i parë vazhdoi trajtimin vetëm me durvalumab, ndërsa grupi i dytë mori edhe tarlatamab, një antitrup bispecifik që ndihmon sistemin imunitar të identifikojë dhe të sulmojë qelizat kancerogjene.

Tarlatamab vepron duke afruar limfocitet T, qelizat e bardha të gjakut që luajnë rol të rëndësishëm në mbrojtjen e organizmit, me qelizat tumorale, duke lehtësuar sulmin ndaj tyre. Ndërkohë, durvalumab ndihmon në bllokimin e një mekanizmi që tumori përdor për t’i shpëtuar sistemit imunitar.

Sipas rezultateve, kombinimi i dy barnave uli me 58% rrezikun e vdekjes brenda një viti. Gjithashtu, koha mesatare pa përparim të sëmundjes u rrit nga 1,9 në 7,4 muaj.

Një zvogëlim i mëtejshëm i tumorit u vërejt te 26,4% e pacientëve që morën kombinimin e dy imunoterapive, kundrejt vetëm 4,1% të pacientëve që trajtoheshin me durvalumab.

Megjithatë, trajtimi shoqërohet edhe me efekte anësore. Rreth gjysma e pacientëve zhvilluan sindromën e çlirimit të citokinave, një reaksion inflamator sistemik që lidhet me aktivizimin e fuqishëm të sistemit imunitar dhe mund të shkaktojë temperaturë, vështirësi në frymëmarrje, rrahje të shpejta të zemrës dhe ulje të ndjeshme të presionit të gjakut. Në studim, këto reaksione ishin përgjithësisht të moderuara.

Për këtë arsye, trajtimi kërkon administrim dhe monitorim në qendra të specializuara onkologjike.

Tashmë pritet që autoritetet rregullatore të vlerësojnë përdorimin e tarlatamabit edhe si terapi mirëmbajtjeje, pas përfundimit të trajtimit fillestar. Bari përdoret aktualisht në Shtetet e Bashkuara për pacientët me rikthim të sëmundjes pas kimioterapisë.

Rezultatet e studimit përfaqësojnë një hap të rëndësishëm në kërkimin e trajtimeve më efektive për një nga format më agresive të kancerit të mushkërive, megjithëse përdorimi i kombinimit të ri në këtë fazë të trajtimit mbetet në pritje të miratimit rregullator.