Si mund ta durojnë ende demokratët një poshtërim të tillë nga Sali Berisha?

Nga Alba Malltezi

Dëgjojmë lloj lloj shfryrje dufi të anëtarëve të Partisë Demokratike kundër partisë në pushtet dhe deri këtu jemi brenda normalitetit të ndodhisë së ngjarjeve: Opozita është opozitë dhe natyra e saj është kundërshtimi me çdo kusht e mjet i politikave të qeverisjes. Deri diku u mësuam dhe me shpifjet dhe sharjet e një “maestroje” si Sali Berisha, që me fantazinë më të shfrenuar që kemi parë prej tij e prej më të besuarve që e rrethojnë, me lehtësi arrijnë t’i thonë të zezës së bardhë dhe të bardhës të zezë, hajdutit të ndershëm, e të ndershmit hajdut, kriminelit të pastër e të pastrit kriminel.

Shpresuam që drejtësia e re do ta çonte në normalitet këtë anomali alla shqiptare, po ende asgjë e re në horizontin e “pikave mbi i”, e derisa të ndodhë, do të duhet të shohim se deri në ç’pikë Sali Berisha do të vazhdojë të poshtërojë më të besuarit e tij.

Spektakli i trishtuar i “garës” për rizgjedhjen e Sali Berishës në krye të partisë, nuk do të kishte ndonjë gjë më të veçantë nga ajo që shohim  në partitë e tjera shqiptare, të cilat po privatizohen nga një individ. Por në PD, tragjedi-komedia nis kur disa anëtar të kësaj partie, “guxojnë” të tentojnë të kandidohen për ndryshimin e lidershipit të Partisë. Si guxojnë? Çfarë? Të konkurrojnë përballë liderit suprem? Dhe këtu spastrimet, linçimet, përjashtimet, akuzat, shpifjet, lidhjet me qeverinë, krimin, mediat e shitura, prodhohen si “simite” sade nga vetë Sali Berisha dhe “anestezistët” që vazhdojnë t’ja mbajnë tubin e jetës politike ende në rianimacion.

Nuk paskan një limit vuajtjet e atyre që besuan dhe besojnë në idealet e djathta, apo qoftë antiramë, në Partinë Demokratike. Heqja e mundësisë, edhe formalisht, të një gare pluraliste, është më qesharakja e qesharakeve që mund të shihej ndonjëherë nga një parti, nëse PD vazhdojmë ta konsiderojmë ende të tillë.

Ndërkohë reanimatorët e doktorit vazhdojnë të pompojnë oksigjen pa fund për të. Edhe për sa kohë?