«The Real Thing»: Barbican-i i Londrës shpall ekspozitën e parë kushtuar Robert Ryman-it në Britani pas më shumë se 30 vjetësh

Qendra e arteve Barbican në Londër do të presë nga 8 tetori 2026 deri më 28 shkurt 2027 retrospektivën e madhe “Robert Ryman: The Real Thing” — siç njofton Artnet News, ekspozita e parë në Mbretërinë e Bashkuar që i kushton një vështrim të thelluar veprës së piktorit amerikan Robert Ryman (1930–2019) pas më shumë se tre dekadash, sipas listimit zyrtar të Barbican-it.

Ekspozita mbledh mbi 60 vepra nga mesi i viteve ’50 e deri në fillim të viteve 2010, të renditura tematikisht. Koncepti i veçantë kuratorial, i quajtur “përvoja Ryman”, pasqyron bindjen e artistit se shikimi i një pikture dhe dëgjimi i muzikës prodhojnë të njëjtën ndjesi: veprat e periudhave të ndryshme grupohen thjesht sipas marrëdhënieve vizuale — shkalla, gjesti, materialet, suportet, efektet — pa asnjë tekst shpjegues në mur, që vizitorët t’i “dëgjojnë” pikturat siç i kishte konceptuar Ryman.

Ryman, i lindur në Nashville, ishte fillimisht saksofonist xhazi dhe erdhi në Nju Jork për t’u bërë muzikant; në 1953 punoi si roje sigurie në MoMA dhe aty iu kushtua pikturës. Për gati 60 vjet ai iu përkushtua pyetjes se çfarë përbën një pikturë — bojë mbi një sipërfaqe, në raport me murin dhe e ekspozuar në hapësirë — duke refuzuar ndarjen mes përfaqësimit dhe abstraksionit dhe duke zgjedhur, sipas shprehjes së tij, të “pikturojë vetë bojën”.

Edhe pse kryesisht përdori bojë të bardhë dhe format katror, ekspozita zbulon larminë e jashtëzakonshme të veprave të tij në pëlhurë, liri, fiberglass, çelik, alumin, pleksiglas, letër kalke dhe filtër kafeje, me vaj, akrilik, smalt dhe epoksid; madje mekanizmat e varjes — vidha, kapëse, shirit ngjitës — janë lënë qëllimisht të dukshëm.

Retrospektiva mbështetet nga Kenneth C. Griffin & Griffin Catalyst dhe shoqërohet nga seria e koncerteve të xhazit “Ryman in Rhythm”, e realizuar me Barbican Associate Producer Serious, në homazh të pasionit të Ryman për bebop-in, për të cilin ai e kuptonte pikturën si improvizim: çdo penelatë ndërtohet mbi të mëparshmen si notat e një pjese xhazi.