Zbulim i ri kundër kancerit, identifikohet proteina që “shter” qelizat imunitare

– Një grup studiuesish nga St. Jude Children’s Research Hospital ka identifikuar një proteinë që mund të luajë rol në dobësimin gradual të aftësisë së limfociteve T për të luftuar qelizat tumorale dhe ato të infektuara gjatë ekspozimit të zgjatur, shkruan mondosanita it.

Proteina, e quajtur ZMYND8, vepron në limfocitet T CD8+, një komponent i rëndësishëm i sistemit imunitar.

Kur këto qeliza përballen për javë ose muaj me të njëjtin objektiv, siç ndodh në disa lloje kanceri dhe infeksione kronike, ato mund të humbasin gradualisht aftësinë për t’u shumuar dhe për të sulmuar në mënyrë efektive.

Ky proces njihet në imunologji si “shterja” e limfociteve T.

Studimi, i publikuar më 23 shtator në revistën shkencore Nature, sugjeron se ZMYND8 mund të jetë një nga faktorët që kontribuon në këtë proces.

Për të identifikuar proteinën, studiuesit analizuan dhjetëra faktorë epigjenetikë, përmes teknikave CRISPR të zhvilluara në modele biologjike dhe të analizuara në nivel të qelizave individuale.

Kur ZMYND8 u eliminua nga limfocitet T, studiuesit vunë re një prirje më të ulët të qelizave për të kaluar në fazën përfundimtare të shterjes.

Në të njëjtën kohë, u rrit prania e qelizave me karakteristika “efektore”, pra qelizave më të gatshme për të kryer funksionin e tyre mbrojtës.

Edhe eksperimentet me qeliza njerëzore dhanë rezultate në të njëjtin drejtim. Limfocitet T CD8+ të kultivuara në laborator treguan se, gjatë stimulimit kronik, nivelet e ZMYND8 rriteshin.

Eliminimi i proteinës shoqërohej me forcimin e një mekanizmi të lidhur me IL-2 dhe STAT5, i cili ndihmon në ruajtjen dhe funksionimin e limfociteve T.

Studiuesit analizuan gjithashtu të dhëna nga pacientë me melanomë dhe HIV. Aktiviteti më i lartë i ZMYND8 rezultonte i lidhur me profile qelizore që karakterizohen nga shterja e limfociteve T.

Megjithatë, autorët theksojnë se këto rezultate nuk përbëjnë ende një trajtim për pacientët.

Aktualisht nuk ekziston një terapi e miratuar që synon ZMYND8 dhe nuk dihet ende nëse bllokimi i kësaj proteine do të jetë i sigurt dhe efektiv te njerëzit.

Nevojiten studime të mëtejshme për të përcaktuar nëse mekanizmi funksionon edhe në lloje të tjera tumoresh dhe infeksionesh kronike, si dhe për të gjetur mënyra për ta ndërhyrë në mënyrë sa më të kontrolluar.

Studiuesit paralajmërojnë gjithashtu se përdorimi sistemik i IL-2 mund të shkaktojë toksicitet të rëndësishëm.

Për këtë arsye, zbulimi i ZMYND8 duhet parë si identifikimi i një objektivi të mundshëm për kërkime të ardhshme, dhe jo si zbulimi i një ilaçi të gatshëm kundër kancerit.

Hapi i ardhshëm për shkencëtarët është të përcaktojnë nëse ky mekanizëm mund të shfrytëzohet në mënyrë selektive, duke forcuar përgjigjen imunitare kundër tumorit pa shkaktuar dëmtime të padëshiruara në pjesë të tjera të sistemit imunitar.