«DISCO» në Amsterdam: Wereldmuseum e kthen një kat prej 835 metrash katrorë në pistë vallëzimi

Një kat i tërë prej 835 metrash katrorë në Wereldmuseum Amsterdam është shndërruar në një pistë të madhe vallëzimi. Ekspozita «DISCO», e hapur për publikun më 10 tetor 2026 dhe e hapur deri më 22 gusht 2027, është një homazh për lëvizjen muzikore që lindi në klubet underground të Nju Jorkut dhe u kthye në fenomen botëror, siç njofton ArtDaily. Vizitorët lëvizin mes qindra këngësh origjinale, videosh, veprash arti, veshjesh dhe objektesh dizajni, duke e përjetuar vetë fuqinë bashkuese të diskos.

Ekspozita u ideua nga Musée de la Musique – Philharmonie de Paris, me kuratorë Jean-Yves Leloup dhe Marion Challier; për etapën e Amsterdamit, Wereldmuseum e ka plotësuar me kontekstin holandez dhe e ka përshtatur dizajnin. Disko paraqitet jo vetëm si muzikë, por si ndërthurje e ndryshimit shoqëror, risisë artistike dhe betejës politike: në klubet e viteve ’70, komunitetet afro-amerikane, latino-amerikane, gratë dhe komuniteti queer gjetën një hapësirë ku prejardhja, gjinia dhe klasa zbeheshin në pistë.

Në sallat e ekspozitës gjenden vepra të Andy Warhol-it dhe Keith Haring-ut, fotografitë «Black is Beautiful» të Kwame Brathwaite, posterat aktivistë të Faith Ringgold-it kundër seksizmit dhe një nga flamujt e parë ylber, ndërsa fotografët Michael Abramson dhe Meryl Meisler dokumentojnë jetën e natës në Çikago dhe Nju Jork. Objekte origjinale klubesh — karta anëtarësimi, ftesa dhe pajisje DJ-sh — rikrijojnë atmosferën nga loftët private te klubi legjendar Paradise Garage.

Një pjesë e veçantë i kushtohet tingullit: një sintetizator MiniMoog, një makinë ritmi Roland, kitara Fender Stratocaster e firmosur e Nile Rodgers-it dhe disqet 12-inç që u dhanë DJ-ve më shumë kontroll mbi pistën. Në dhomën interaktive «Soul Train», me pamje origjinale dhe efekte drite, vizitorët ftohen të kërcejnë, ndërsa një instalacion i ri u lejon të krijojnë remixin e tyre. Sipas përgjegjëses së programit në muze, Mariëlle Pals, ekspozita tregon se si pistat e vallëzimit u bënë hapësira rezistence, identiteti dhe përkatësie — atëherë dhe sot.