FOKUS – Redaktimi epigenetik, një shpresë e re kundër hepatitit B

– Një qasje e re e quajtur redaktimi epigjenetik mund të hapë rrugën për trajtime më afatgjata kundër hepatitit B, duke synuar të “fikë” aktivitetin e virusit pa ndryshuar në mënyrë të përhershme sekuencën e ADN-së, shkruan focus.it.

Teknika funksionon si një lloj “çelësi molekular”, i cili mund të aktivizojë ose të heshtë shprehjen e një gjeni. Ndryshe nga metodat klasike të redaktimit gjenetik, ajo nuk synon të presë fijet e ADN-së.

Në studime paraklinike, pra ende jo te pacientët njerëzorë, studiuesit përdorën një editor epigjenetik për të shtuar etiketa kimike në ADN-në e virusit të hepatitit B (HBV), duke penguar shprehjen e gjeneve virale dhe prodhimin e proteinave të virusit.

Qasja përdor një variant të enzimës Cas9, të cilës i është hequr aftësia për të prerë ADN-në, së bashku me molekula ARN-je që e drejtojnë atë drejt sekuencave specifike të ADN-së virale. Terapia, e quajtur CRMA-1001, u administrua në një dozë të vetme përmes nanopjesëzave lipidike.

Synimi: rezervuari i fshehur i virusit

Hepatiti B mund të bëhet kronik dhe virusi është në gjendje të mbetet në qelizat e mëlçisë edhe kur trajtimet antivirale e frenojnë fuqishëm shumimin e tij.

Një nga vështirësitë kryesore është cccDNA, një strukturë e ADN-së virale që qëndron në bërthamën e qelizave të mëlçisë dhe mund të shërbejë si rezervuar për prodhimin e mëtejshëm të virusit. Pjesë të ADN-së së HBV-së mund të integrohen gjithashtu në ADN-në e qelizave të infektuara.

Për këtë arsye, terapitë aktuale zakonisht e shtypin, por nuk e eliminojnë plotësisht virusin, ndaj shumë pacientë me infeksion kronik duhet të marrin barna antivirale për një periudhë shumë të gjatë.

Sipas të dhënave të studimit, të kryer nga nChroma Bio, Instituti San Raffaele Telethon për Terapinë Gjenike dhe Instituti Kombëtar i Gjenetikës Molekulare “Romeo dhe Enrica Invernizzi”, trajtimi synoi të heshtë aktivitetin e të dyja formave persistente të materialit gjenetik të HBV-së.

Rezultate premtuese në modelet e kafshëve

Në modelet me qeliza njerëzore dhe kafshë, një dozë e vetme e CRMA-1001 çoi në ulje të ndjeshme të ADN-së virale dhe të antigjeneve që tregojnë aktivitetin e virusit.

Te minjtë, në 25 nga 60 kafshë, si ADN-ja virale ashtu edhe proteinat virale rezultuan të pazbulueshme për më shumë se gjashtë muaj. Në makakë u testuan doza të ndryshme, ndërsa efektet anësore të raportuara ishin minimale dhe të përkohshme.

A mund të çojë në një trajtim njëdozësh?

Synimi i studiuesve është që një trajtim i tillë të mund të sigurojë një “kurë funksionale” afatgjatë të hepatitit B, duke e mbajtur virusin të heshtur pas një administrimi të vetëm dhe duke reduktuar ose eliminuar nevojën për terapi antivirale afatgjata.

Megjithatë, rezultatet aktuale janë ende paraklinike. Duhet të përcaktohet nëse kjo qasje mund të funksionojë në mënyrë të sigurt dhe të qëndrueshme te njerëzit, sa gjatë zgjat heshtja e virusit dhe nëse mund të shfaqen efekte të padëshiruara në gjene të tjera.

Sipas autorëve të studimit, rezultatet kanë hapur rrugën për kalimin në provat klinike te njerëzit, të planifikuara të nisin në Hong Kong dhe Zelandën e Re.

Vetëm këto prova do të tregojnë nëse redaktimi epigjenetik mund të shndërrohet në një trajtim të qëndrueshëm për pacientët me hepatit B kronik.