Lëvizja “Grua, Jetë, Liri” lë gjurmë në kinematografinë iraniane

Katër vjet pas vdekjes së Mahsa Aminit dhe protestave masive të vitit 2022, ndikimi i lëvizjes “Grua, Jetë, Liri” vazhdon të ndihet në shoqërinë iraniane, veçanërisht në kinematografi.

Kineastët iranianë po portretizojnë gjithnjë e më shumë gra që sfidojnë hapur kufizimet e vendosura nga shteti. Në disa filma të rinj, gratë shfaqen pa shami, këndojnë në publik dhe refuzojnë rregullat që më parë duhej t’i respektonin për shkak të censurës.

Ndryshimi shihet edhe në mënyrën e realizimit të filmave. Një numër në rritje kineastësh po prodhojnë vepra pa lejet zyrtare të autoriteteve, duke sfiduar sistemin e censurës. Disa prej tyre janë përballur me procedime, burgime dhe gjoba.

Ky fenomen nuk është i ri për kinematografinë iraniane, e cila ka një histori të gjatë përballjeje me censurën. Megjithatë, protestat e vitit 2022 duket se e kanë përshpejtuar këtë proces, duke krijuar një lloj “kinemaje paralele”, ku artistët synojnë ta paraqesin realitetin pa filtrin e autoriteteve.

Katër vjet pas vdekjes së Aminit, ndikimi më i madh i lëvizjes “Grua, Jetë, Liri” në këtë fushë mund të jetë pikërisht ky: kineastët po refuzojnë gjithnjë e më shumë të përshtatin realitetin me kërkesat e censurës shtetërore.