Lončar fajëson bllokadat për listat e pritjes në spitale — mjekët: shpërdorim politik i pacientëve

Ministri i shëndetësisë në detyrë teknike, Zlatibor Lončar, fajësoi “bllokadat” për faktin që problemi i listave të pritjes në spitale nuk është zgjidhur, ndonëse pushteti kishte premtuar se nuk do të ketë më pacientë që presin operacione, siç njofton Danas. Sipas të dhënave të Fondit Republikan të Sigurimit Shëndetësor (RFZO), në listat e pritjes ndodhen rreth 29 mijë njerëz, prej të cilëve mbi 19 mijë vetëm për vendosjen e protezave të krahut apo të gjurit. Lončar pretendon se vetëm për këto ndërhyrje kanë mbetur lista pritjeje dhe se kjo nuk duhet të habisë, pasi lista të tilla, sipas tij, ka edhe në botë.

Përfaqësuesi i Listës Studentore, kirurgu oral Miroslav Andrić, vlerëson se listat e pritjes janë të çorganizuara dhe ngjajnë më shumë me listën e votuesve, dhe premton se kur të vijnë në pushtet do ta identifikojnë së pari problemin duke krijuar një sistem të integruar informativ shëndetësor. I pyetur se si janë “bllokadat” fajtorë dhe kush i ka bllokuar spitalet e qendrat shëndetësore, Lončar u përgjigj se operacionet kërkojnë punë pasdite, të shtunave e të dielave, më shumë material dhe pagesë të ortopedëve e personelit.

Reagime të ashpra erdhën nga mjekët. Subspecialisti i toksikologjisë klinike, dr. Aleksandar Dikić, thotë se lista “Serbia e Bashkuar”, të cilën e përfaqëson Lončar, bën “politikën e mjerimit”: shpërdor njerëzit që vetë i ka sjellë në mjerim dhe u thotë se dikush tjetër është fajtor për hallet e tyre. Sipas tij, listat e pritjes janë pasojë e politikës shkatërruese të SNS-së, që dëboi nga vendi kuadrin më cilësor shëndetësor, dhe e korrupsionit sistematik; Lončar-in e quan njeriun më besnik të Vuçiçit.

Endokrinologia Ivana Bajkin, profesoreshë në Fakultetin e Mjekësisë në Novi Sad, thotë se bllokadat nuk kanë asnjë lidhje me listat e pritjes: fakulteti ishte në grevë ligjore, por edukimi i specializantëve nuk u ndal asnjë ditë të vetme dhe asnjë institucion shëndetësor nuk ka qenë asnjëherë në bllokadë, as për një orë. Sipas saj, listat nuk u zgjidhën sepse shëndetësia nuk u riorganizua; shembuj që ministri i paraqiti si “të zgjidhur”, si operacionet e kataraktës, fatkeqësisht janë ende të pazgjidhura — lista u zhduk vetëm fiktivisht, zyrtarisht, ndërsa u shfaqën fletore jozyrtare me pacientë dhe pacientë të pazgjidhur u fshinë nga listat.

Anesteziologu Rade Panić, anëtar i Sindikatës së Mjekëve dhe Farmacistëve të Serbisë, thotë se përshtypja kryesore nga debati ishte se Lončar me sjellje radikale, ndërprerje dhe zë të lartë u përpoq të mbulonte joprofesionalizmin dhe punën e keqe të ministrisë për më shumë se një dekadë. Për numrin e mjekëve të larguar — 5-6 mijë në 14 vjet sipas të dhënave të Dhomës së Mjekëve, jo 1.000 sa pretendon ministri — ai kujton se shkollimi i një mjeku i kushton buxhetit rreth 58 mijë euro, pra Serbia humbi mbi 290 milionë euro nga ikja e trurit. Vetëm rreth 450 mjekë e infermierë janë kthyer, jo për kushte të mira, por për arsye personale a familjare; mungesa e personelit shëndetësor është rreth 15%, ndërsa 40% e territorit të Serbisë nuk mbulohet me shërbimin e ndihmës së shpejtë. “Shuarja e listave të pritjes dhe ambulancat mobile” janë propagandë politikanësh, jo hapa të planifikuar që zgjidhin problemet afatgjatë — dhe 1.3 miliardët që Vuçiç premton për shëndetësinë nuk dalin nga xhepi i tij, por i paguajnë qytetarët përmes sigurimit shëndetësor.