Moratti: Mazzola ishte gjithçka për Interin, një thesar i vërtetë i këtij sporti

Presidenti historik i zikaltërve nderon një nga figurat ikonike të klubit, i cili u nda nga jeta të shtunën. “Ndiej një nostalgji të thellë, por është një nostalgji që buron nga momentet e mrekullueshme dhe gëzimi që ai na dhuroi.”

Ai kujton gjithashtu atë gol kundër Vasasit në Kupën e Evropës, më 8 dhjetor 1966: “Ai dribloi mbrojtjen – përfshirë portierin – dy herë, sikur topi të ishte ngjitur pas këmbës së tij.”

Një figurë emblematike për Interin. Një kampion i vërtetë, i aftë të jepte gjithçka si për klubin ashtu edhe për kombëtaren, duke shkruar kapituj legjendarë në historinë e këtij sporti.

“Mazzola ishte gjithçka për ne,” shpjegoi Massimo Moratti për “La Gazzetta Dello Sport”. “Fatkeqësisht, nuk arritëm t’i jepnim lamtumirën së fundmi. Tani ndjej një nostalgji të thellë, të përqendruar te momentet e bukura dhe gëzimi që ai na dhuroi. Edhe pse brezat e rinj mund të mos e njohin, ai mbetet gjithmonë i pranishëm në mendjet tona falë kujtimeve të mrekullueshme që na la trashëgim.”

Ishte një lojtar gjenial, që zotëronte aftësi të cilat presidenti historik i Interit i kujton qartë – mbi të gjitha, driblimin dhe goditjen e tij rrufe: “Ishte mënyra e ekzekutimit që e bënte unik; falë atij lëshimi të jashtëzakonshëm të shpejtë, ai arrinte gjithmonë ta kapte topin para mbrojtësit, duke mos i lënë kohë këtij të fundit për të reaguar. Më vonë në karrierë, ai kaloi në mesfushë, ku tregoi të njëjtin nivel mjeshtërie. Një thesar i vërtetë i këtij sporti.”

“Sandrino u shfaq në një periudhë të vështirë për Interin dhe Herrera pati guximin ta përfshinte këtë të ri në ekipin e parë. Që nga ai moment, ne filluam të fitonim gjithçka… Ai ishte një shembull i shkëlqyer vendosmërie, vullneti dhe guximi. Nuk kishte sfidë që ai të mos e përballonte me bindjen se do të dilte fitimtar.”

Dhe mes golave ​​që Moratti i konsideronte të paharrueshëm ishte ai i shënuar kundër Vasasit në Kupën e Evropës, në Budapest, më 8 dhjetor 1966: “Ai dribloi mbrojtjen – përfshirë portierin – dy herë, sikur topi të ishte ngjitur pas këmbës së tij. I pakrahasueshëm.”