Kröller-Müller mbledh të gjitha 88 pikturat e Van Gogh-ut: “Van Gogh, All Our Paintings” për herë të parë që nga viti 2003

Muzeu Kröller-Müller në Otterlo të Holandës ka hapur për publikun të gjitha 88 pikturat e Vincent van Gogh-ut nga koleksioni i vet — për herë të parë që nga viti 2003. Normalisht, muzeu ka hapësirë për të ekspozuar vetëm gjysmën e tyre, ndërsa pjesa tjetër ruhet në depo, ndodhet në huazim apo në restaurim. Ekspozita «Van Gogh, All Our Paintings», e hapur këtë javë dhe që do të qëndrojë e hapur deri më 3 janar 2027, i bashkon të gjitha veprat për të treguar gamën e plotë të dhjetë viteve të shkurtra krijuese të artistit, nga viti 1881 deri në 1890.

Kuratorja Renske Cohen Tervaert ka zgjedhur një rrugë jokonvencionale: në vend të rendit kronologjik, pikturat janë grupuar sipas motiveve të ngjashme, për të nxitur dialog vizual mes tyre. Që në hyrje, dy paraqitje të radhëve të pemëve nën diellin që perëndon përballen me njëra-tjetrën: «Lane of Poplars at Sunset» (tetor 1884, Nuenen) dhe «Pine Trees at Sunset» (dhjetor 1889, Saint-Rémy-de-Provence). Ekspozita ndahet në tre seksione të frymëzuar lirshëm nga virtytet e krishtera — besimi, shpresa dhe dashuria — sipas predikimit të vetëm të njohur të Van Gogh-ut, mbajtur 150 vjet më parë, më 29 tetor 1876, në kishën metodiste të Richmond-it, kur ai ishte 23 vjeç dhe punonte si asistent mësuesi në Isleworth, pranë Londrës.

Ndër kryeveprat në ekspozitë janë një studim i madh për «The Potato Eaters» (prill–maj 1885), «Four Sunflowers Gone to Seed» (gusht–tetor 1887), «Pink Peach Trees» (mars 1888), «Terrace of a Café at Night» (shtator 1888) dhe «Country Road in Provence by Night» (maj 1890). Veçanërisht «Falling Leaves (Les Alyscamps)» (nëntor 1888), e pikturuar pak pas mbërritjes së Paul Gauguin-it, kur të dy punonin krah për krah, është ekspozuar rrallë — nuk është parë publikisht për më shumë se 20 vjet për shkak të brishtësisë së saj — dhe pas mbylljes së ekspozitës do të futet në restaurim. Gjithashtu, natyra e qetë thellësisht personale «Still life with a Plate of Onions» (janar 1889), e pikturuar tre javë pas vetë-mutilimit: në të paraqitet një zarf i adresuar nga vëllai Theo në Paris — letra që mbërriti më 23 dhjetor 1888 me lajmin e fejesës së Theos me Jo Bonger-in.

Pikturat prezantohen në kornizat karakteristike prej druri me qoshe katrore të ngritura, kopje të dizajneve origjinale të rreth viteve 1910 të stilistit holandez të interiereve Jacob van den Bosch, të porositura nga koleksionistja Helene Kröller-Müller, e cila i bleu veprat midis viteve 1908 dhe 1930. Koleksioni i saj është më i madhi pas atij të familjes së Van Gogh-ut në Muzeun Van Gogh.

Por ekspozita është edhe një lamtumirë: 29 piktura të viteve 1888–1890 do të nisen për turneun «The Grand Van Gogh Exhibition» në Japoni, për të mbledhur fonde për zgjerimin e muzeut — në Muzeun e Qytetit Kobe (6 shkurt–30 maj 2027), Muzeun Prefektoral të Artit Fukushima (19 qershor–26 shtator 2027) dhe Muzeun Mbretëror Ueno në Tokio (9 tetor 2027–30 janar 2028) — me «Bridge at Arles (Pont de Langlois)» (mars 1888) si vepër kryesore. Ndërkohë, muzeu do të kalojë një projekt ndërtimi prej 125 milionë eurosh, me mbyllje të pjesshme nga shtatori 2027 deri rreth vitit 2030, pas së cilës drejtori Benno Tempel planifikon ekspozita speciale Van Gogh me huazime nga jashtë.

Burimi: The Art Newspaper / USA Art News