KOMENT – 250 vjet SHBA: Ëndrra amerikane ende realitet

PARIS, 4 korrik /ATSH-AFP/ – Fuqia më e madhe e globit, Shtetet e Bashkuara festojnë sot 250-vjetorin e Pavarësisë.

Por, çfarë ka mbetur nga ëndrra amerikane? A është ende ajo një realitet?

Për të shënuar 250-vjetorin e Shteteve të Bashkuara, AFP u takua me njerëz nga prejardhje të ndryshme, të lindur në vend ose jashtë vendit, për të diskutuar këtë koncept të suksesit të superfuqisë kryesore botërore.

Cilado qoftë forma e saj, ëndrra amerikane vazhdon të nxisë shpresën e miliona njerëzve për një jetë më të mirë dhe një shans për të pasur sukses pavarësisht vështirësive.

“Unë e përcaktoj ëndrrën amerikane si punë të palodhur”, tha Reinaldo Gutierrez Iglesias, një shitës frutash i lindur në Kubë dhe që jeton në Miami prej 15 vitesh.

“Ky vend ofron mundësi të jashtëzakonshme. Të lejon të ecësh hap pas hapi drejt arritjes së aspiratave të tua”, shtoi 60-vjeçari.

“Ëndrra amerikane po bëhet gradualisht realitet. Ndonjëherë kam pasur dy ose tre punë. Më është dashur të siguroj jetesën për familjen time, por ende po e ndjek atë”, shton ai.

Në Atlanta, Karisa Tavassoli, një mësuese 31-vjeçare, e konsideron veten si “po e jeton plotësisht ëndrrën amerikane”, pasi ka qenë dëshmitare, “si një iraniane, se sa shumë vuajnë njerëzit (e saj) në Iran”.

“Si një fëmijë amerikan, është e lehtë të harrosh këto sakrifica… Jam e sigurt, shprehem lirisht, mund të vesh çfarë të dua si grua. Këto janë vlera të shenjta tek të cilat ne, si amerikanë, duhet të kthehemi”, pohon ajo.

“Për mua, ëndrra amerikane në vitin 2026 është ëndrra e një sipërmarrësi që shpërngulet në një vend ku është më e lehtë të marrësh një shans”, thotë Tristan Comte, një francez 28-vjeçar që punon për një startup në San Francisko.

“Ajo që minon ëndrrën time amerikane është se qyteti është jashtëzakonisht i shtrenjtë dhe vizat janë jashtëzakonisht të pasigurta. Jam këtu sot, kam një rrogë sot. Nuk kam asnjë garanci se pas nëntë ose 12 muajsh kjo do të jetë ende kështu”, shpjegon ai.

Një sondazh i Gallup i kryer përpara festimeve të 250-vjetorit të Shteteve të Bashkuara tregoi se 69% e amerikanëve besonin se mund të arrinin ëndrrën amerikane, një shifër e konsiderueshme, por me 4% më pak që nga viti 2024.

Ky studim zbuloi gjithashtu se, për të anketuarit, elementët kryesorë të këtij ideali ishin liria individuale, siguria financiare, pronësia e shtëpisë dhe lëvizshmëria sociale.

Disa, si sipërmarrësja Carmen Barreto, zbulojnë se ndjekja e ëndrrës amerikane, një koncept që u shfaq në vitet 1930, po bëhet gjithnjë e më e vështirë.

“Ajo më ka bekuar veçanërisht me tre biznese të lulëzuara që më ofrojnë liri, të ardhura dhe lumturi”, thotë kjo grua venezueliane që ka jetuar në Florida për 15 vjet.

“Shumë njerëz i përmbahen ëndrrës amerikane, por duke pasur parasysh sa të vështira po bëhen gjërat, nuk mund të vazhdosh të notosh kundër rrymës gjatë gjithë kohës – sepse lodhesh dhe kjo të shkatërron”, shton ajo.

Gerson Anzueto, i cili ka jetuar në Shtetet e Bashkuara për 35 vjet pasi u largua nga Guatemala, beson se e ka “arritur ëndrrën amerikane, deri në një farë mase”.

Por, ky pastrues në një restorant në Florida ende ndjen një ndjesi potenciali të paplotësuar.

“Do të doja të shkoja pak më tej, të kisha mundësinë të bëja pak më shumë, por gjuha dhe ngjyra e lëkurës sime më kanë kufizuar në shumë mënyra… E gjitha varet nga paratë që sjell dhe theksi që ke”, tha ai.

Rosalba Mondragon, një shitëse ambulante në Los Angeles, nuk beson më në të.

“Ëndrra amerikane mund të ketë ekzistuar më parë, por jo më”, rrëfen ajo para tezgës së saj në Hollywood Boulevard.

“Punon, punon shumë, por nuk është më e njëjta gjë”, theksoi ajo.

“Në vitet ’80 dhe ’90, nuk duhej të punoje deri në vdekje për të siguruar jetesën”, shton Jerrial Young, një kamerier që jeton në një apartament të përbashkët në Pensilvani.

“Tani, duhet të punosh 65 deri në 75 orë në javë vetëm për të siguruar jetesën dhe për të paguar faturat”, shton ai.

Në moshën 44-vjeçare, ai ndihet i shfrytëzuar nga kompanitë e mëdha, por refuzon të dorëzohet.

”Ndryshimi po vjen, sepse duhet të vijë”, shprehet optimist ai./ a.jor.