Satelitët zbulojnë problemin e metanit në deponitë e Turqisë në prag të COP31

Turqia do të presë samitin e klimës COP31 në Antalia, nga 9 deri më 20 nëntor, dhe e ka vënë uljen e metanit ndër përparësitë e samitit. Por, sipas Reuters, të dhënat satelitore tregojnë se metani po ikën nga deponia e Seymen-it, në perëndim të Stambollit, me një ritëm që e rendit atë ndër emetuesit më të mëdhenj të regjistruar në botë nga deponitë.

Analiza, e kryer nga studiues të Universitetit të Kalifornisë në Los Anxhelos (UCLA), përdori të dhënat publike të Carbon Mapper nga sateliti Tanager-1, nga janari 2025 deri në fund të majit 2026. Ajo identifikoi 70 shtëllunga metani nga 10 vendet e mbetjeve me emetimet më të larta në Turqi, me ritme mesatare nga 841 kilogramë deri në 7,4 tonë në orë. Mesatarja e zbuluar për Seymen-in është rreth 7,4 tonë në orë, pak nën deponinë më emetuese në listën globale të vitit 2025. Tri nga vendet ishin rreth Stambollit, ndërsa të tjerat ndodheshin pranë Ankarasë, Izmirit dhe Antalias.

Sipas Climate TRACE, Turqia është emetuesi i pestë më i madh në botë i metanit nga mbetjet e ngurta, pas Kinës, Shteteve të Bashkuara, Rusisë dhe Brazilit. Metani është shkaktari i dytë më i madh i ndryshimeve klimatike pas dioksidit të karbonit dhe është mbi 80 herë më i fuqishëm se CO2 në 20 vitet e para pas lëshimit të tij.

Emetimet e metanit nga mbetjet në Turqi u rritën me gati 25 për qind në dekadën deri në vitin 2024, kundrejt një rritjeje globale prej 6,5 për qind, sipas të dhënave të Bankës Botërore të bazuara në EDGAR të Komisionit Evropian. Turqia nuk është pjesë e Zotimit Global për Metanin të vitit 2021, nismës ndërkombëtare për uljen e këtij gazi.

Ministria turke e Mjedisit tha se të dhënat nuk vijnë nga matje të vazhdueshme dhe nuk mund të përdoren për të llogaritur emetimet vjetore të Seymen-it. Edhe operatori i deponisë, ISTAC, i kontestoi shifrat: zyrtarja Aysen Erdincler tha se rrjedhjet zakonisht variojnë nga 4 deri në 6 tonë në orë, ndërsa një lexim satelitor prej 12 tonësh në një ditë e kishte ngritur mesataren. Deponia merr rreth 8.500 tonë mbetje në ditë, nga 20.000 tonët që prodhon Stambolli, ndërsa impianti pranë saj prodhon rreth 22.000 megavat-orë energji në muaj duke djegur gazin e kapur.

Megjithatë, Tia Scarpelli e Carbon Mapper tha se ka “potencial të madh” zbutjeje duke u marrë vetëm me deponitë më të mëdha, çka e bën çështjen e Seymen-it një test të rëndësishëm për angazhimet e Turqisë në prag të COP31.