Shkëputja e Kishës Katolika nga Vatikani nën këcënimin e regjimit komunist

Më 30 korrik 1951 Kisha Katolike u shkëput nga Selia e Shenjtë, pas një negocimi me tone të tendosura, mes udhëheqjes komuniste dhe përfaqësuesve fetarë.

Mes komuniteteve fetare në Shqipëri, Kisha Katolike kishte refuzuar të paraqiste një statut, që prej vitit 1929, për të shmangur shkëputjen nga Selia e Shenjtë si dhe nënshtrimin ndaj kontrollit të regjimit komunist të instaluar në 1945.

Shkëputja në vitin 51 solli pavarësi nga Vatikani dhe Papa, si njësi organizative, ekonomike dhe politike. Statuti kufizonte autonominë organizuese të Kishës Katolike brenda vendit dhe ia kalonte kompetencat e Papës një organi të ri, Arqipeshkvisë së lartë katolike, me seli në Shkodër. Statuti u aprovua nga Presidiumi i Kuvendit Popullor, drejtuar nga dr. Omer Nishani.

Në ditët që pasuan, gazeta e përditshme “Zëri i Popullit” njoftonte për konstituimin e një kishe kombëtare dhe shigjetonte Vatikanin si një qendër spiunazhi dhe diversioni, që punonte në dëm të vendit. Miratimi i statutit ishte rezultat i konsultimeve disamujore, mes qeverisë të kryesuar nga Mehmet Shehu dhe komunitetit katolik të kryesuar nga At’ Bernard Shllaku. Sipas statutit të ri, ipeshkvijtë do të emëroheshin nga Kisha Katolike Shqiptare dhe jo si dikur nga Vatikani. Duke qenë se regjimi komunist kishte dashur t’i emëronte vetë, konflikti u përshkallëzua deri aty sa kisha u akuzua si bashkëpunëtorë me nazizmin.