Artistja meksikane Teresa Margolles pushton Nju Jorkun me dy ekspozita njëherësh në MoMA dhe MoMA PS1

Artistja meksikane Teresa Margolles (l. 1963), e formuar si patologe ligjore dhe fotografe, ka ekspozitën e saj të parë të madhe muzeale në Shtetet e Bashkuara — dhe atë në dy vende njëherësh në Nju Jork: MoMA PS1 në Long Island City dhe MoMA në Manhattan. Dy ekspozitat e kuratorit të dy kuratoreve Ana Janevski dhe Inés Katzenstein përbëjnë një ngjarje të rrallë në botën e artit bashkëkohor.

«Teresa Margolles: En el lugar de los hechos (At the Scene)» hapet në MoMA PS1 më 24 shtator 2026 dhe zgjat deri më 8 shkurt 2027, me instalime në përmasa dhome, një komision të ri, skulptura, fotografi dhe video nga tri dekada krijimtari. Ndër veprat më mbresëlënëse janë 13 tonë rrënoja nga një shtëpi e shembur në Ciudad Juárez të Meksikës, e rrënuar në qershor 2012; vepra «Air» (2003/26), që e lagështon galerinë me ujë të përzier me materiale organike nga vende ku ka ndodhur dhunë; si dhe «Receipt» (2020), fatura e zmadhuar e një kutie me 25 fishekë të blerë në një dyqan Walmart në El Paso — katër muaj pasi një supremacist i bardhë vrau 23 njerëz atje në vitin 2019, siç njofton zyra e shtypit e MoMA.

Në të njëjtën kohë, MoMA në Manhattan pret ekspozitën «Teresa Margolles: Aproximación al lugar de los hechos (Approaching the Scene)» në Galerinë 212, nga 25 shtatori 2026 deri në pranverë 2027. Në qendër të saj qëndron një skulpturë e madhe me shtatë pllaka çeliku të nxehta, mbi të cilat pikon ujë i përzier me substanca organike të mbledhura nga vende dhune — uji shkakton zhurmë të mprehtë dhe avull, duke e kthyer galerinë në një skenë shqetësuese të kujtesës.

Vepra e Margolles, prej dekadash, merret me dhunën transnacionale, zhdukjet, vrasjet, zhvendosjet politike dhe neglizhencën shoqërore, me fokus të veçantë te kufiri SHBA–Meksikë, sipas raportimit të Arte al Día. Ekspozita pritet të konfirmojë Margolles si një nga zërat më të fuqishëm të artit bashkëkohor latinamerikan, ndërsa NY Art Life e cilëson dyfishimin e ekspozitave në dy muzeume si një deklaratë të fortë për mënyrën se si kujtesa transnacionale trajtohet në institucionet amerikane.