Andy Burnham, nga kryebashkiaku i Manchesterit në kryeministër i Britanisë

Andy Burnham, ish-kryebashkiaku i Greater Manchester, është shpallur lideri i ri i Britanisë dhe pritet të bëhet kryeministri i 59-të i vendit. Ai mbërriti në skenën kombëtare pas rrëzimit të beftë të Keir Starmer dhe fitores në një garë të posaçme që i dha atij një vend në Parlament; 56-vjeçari përballet me pritshmëri të mëdha dhe pak kohë për të treguar se është i gatshëm për detyrën.

Dhjetë vjet më parë ai la karrierën e gjatë brenda strukturave të Partisë Laburiste në Londër për t’u kthyer në veri si kryebashkiak i Manchesterit, dhe një muaj më parë u rikthye në Parlament duke fituar zgjedhjet speciale për Makerfield, sipas Associated Press. Emërimi i tij ka ngjallur entuziazëm në veri, por po ashtu ngrit pyetje se si do të përballojë sfidat kombëtare që kanë pak të bëjnë me përvojën e tij lokale.

I lindur pranë Liverpoolit dhe i rritur në një fshat ndërmjet dy qyteteve rivale të veri-perëndimit, Burnham studioi anglisht në Universitetin e Cambridge-it, ku nisi edhe familjen e tij. Ai punoi fillimisht si gazetar dhe më pas si këshilltar politik, u zgjodh deputet për rrethin e Leigh në 2001 dhe u ngrit në poste qeveritare gjatë kryeministrive të Tony Blair dhe Gordon Brown, duke shërbyer midis 2007 dhe 2010 si sekretar kryesor i Thesarit, sekretar për kulturën dhe sekretar i shëndetësisë. Në vitin 2009 ai u bë avokat i familjeve të viktimave të tragjedisë së Hillsborough, duke kontribuar në nisjen e një hetimi të ri dhe në shtyrjen për përgjegjshmëri të zyrtarëve publikë.

Si kryebashkiak i Manchesterit, Burnham u bë i njohur për qasjen pragmatike të quajtur shpesh “Manchesterism”: bashkëpunim midis sektorit publik dhe atij privat për investime në transport, banim dhe infrastrukturë. Ai mori nën kontroll disa elementë të sistemit të transportit publik dhe nxiti zhvillimin urban, ndërsa gjatë pandemisë e kritikoi qasjen që e konsideroi të përqendruar te Londra, çka i solli nofkën “King of the North”.

Ai premton një politikë të re të bazuar në unitet dhe shpresë, me synimin për të fuqizuar më shumë udhëheqësit rajonalë dhe për të vendosur disa funksione të Zyrës së Kryeministrit në një “No. 10 North” në Manchester. Kritikët vënë në dukje mungesën e detajeve mbi burimet financiare për premtimet e tij dhe përvojën relativisht të pakët në çështje të politikës së jashtme; sfidat kryesore përfshijnë rritjen ekonomike të ngadaltë, shërbimet publike të stërngarkuara dhe presionin e kostos së jetesës. Në garën për drejtimin e partisë ai rezultoi kandidati i vetëm.

Roli i tij do të matet nga rezultatet konkrete dhe nga aftësia për t’u marrë me çështjet e mëdha kombëtare, raporton Associated Press.